bigwig_t's profileอาจเป็นเพราะโลกมันกว้างไ...PhotosBlogLists Tools Help

Blog


    February 27

    สอบเสร็จแล้นนน

     
     
    สิ้นสุดกันที
    ไม่ว่าชาตินี้ชาติไหน
     
    สุดแสนจะเบื่อเล้ยย
    ช่วงสอบแบบนี้
     
    ประเทศไหนมั่งมั๊ย ที่เค้าไม่ต้องสอบกัน
    จะย้ายไปอยู่ทันที
     
    แต่เชื่อว่ายังมีทางเลือกที่ดีกว่า
    .
    .
    .
    พ่อว่าลูกลาออกซะเถอะ
    ไม่ต้องเรียนมันแล้วหนังสือ Y_Y
    แป่วส์
     
     
     
    March 28

    รู้ทั้งรู้...แถมรู้มานานแล้ว 555+

     
    กรี๊ดดดดดด
     
    สามปีอัฟเปซทีนึง
     
    ไม่ได้เข้เกียจโลย แต่เนตมันไม่เปนใจ
     
    นานๆมาที แต่ก็มาตลอดนะเคอะ ^^"
     
     
     
     
     
    เกรดเทอมนี้ออกมาส้วย สวย ชอบอย่างแรง
    สมกับที่กรี๊ด พี่บอย ตรัยโลยยยยย
    ดั๊นได้แมวมาตัวนึง แต่ยังดีที่ไม่ได้เลี้ยงหมาเหมือนเทอมที่แล้ว
    ไม่เช่นน้านนนนน เกรดช้านนนนน ไม่ต้องพูดถึง
     
    ปิดเทอมมานาน เกือบๆเดือน เมื่อวันจันทร์ก็เริ่มเรียนซัมเมอร์และ
    หลังจากอาทิตย์ที่ผ่านมา สมศรีครบแก๊ง ทั้งพากันทำบุญ(ไม่น่าเชื่อ)
    พากันกิน พากันเม้าส์ (สองอย่างนี่ ของหลักเลย) 555555+
    นัดไปน้ำโตกกับเพื่อนในห้องมาโด้ย ถึงแม้จะไปกันไม่ครบ
    แต่ขอบอกว่า เหนื่อยโคตร พากุขึ้นชั้นบนเฉย
    ไอเราคิดว่าถึง(สวรรค์)ชั้น7 แล้ว แต่ป่าวเลยค่ะ มันแค่ชั้น 3
    เลยตัดสินใจว่า งี้กุไม่ไหวแล้วน่ะ พอแค่นี้เถิด ขึ้นไปสูงๆก็ป่าวเล่นค่ะ ไปเฝ้ามัน
    ตอนลงจากน้ำตกแทบจะกลิ้งลงมาเลยทีเดียว กลับมาปวดขาไป4 วัน
    (แถมโดนพ่อด่าอีกว่าขึ้นไปก็ไม่ดูตัวเอง เท่วแล้วยังกลับมาบ่น)
     
    ตอนนี้ก็งดออกแร่ดกันก่อน เพราะว่าตังค์หมด ><"
    รอให้อีตั๊กกลับมาจากเมืองหลวงอีกรอบ ค่อยออกเที่ยวกันใหม่
    ซื้อหนัง wonderful life มา แหม่ดูเอาตาฉ่ำหมดแล้ว
    ร้องไห้เอาเจ็บอกหมด สงสารชินบีมากกกก
    ความเข้าใจของเราว่าชินบีไม่ตาย แต่มีคนบอกว่าชินบีตาย
    (ตกลงชั้นดูหนังยังไงกันเนี่ยะ เพิ่งจบไปสดๆร้อนๆด้วยนะ)
     
    สงกรานต์ปีนี้ ไม่รู้ว่าจะได้ไปภูเก็ต หรือว่าอยู่บ้าน
    ถ้าพ่อแม่ไปภูเก็ตเหมือนปีที่แล้ว เราก็แอบออกไปแร่ดได้
    แต่ถ้าพ่อแม่ไม่ไปมีหวังสงกรานต์ปีนี้จิรัฐติกาล นอนอืดอยู่บ้านชัวร์ๆ
    กลัวอะไรกันนักหนาเนี่ยะ กับระเบิดดดด ตู้มๆต้ามๆ ก็ค่อยวิ่งเอาโนะ
     
    เทอมหน้าเรียนวิชาเอกครบทุกตัว
    8 โมงเช้าทุกวัน T_T (ชีวิตหนอชีวิต)
    กุอยากจะบร้า แถมไปกลับอีกน่ะ
    (มีหวังไปบ่นให้พ่อฟังอาจถูกด่าซ้ำ และยุให้ลาออกมาอยู่บ้าน555+)
    แม่เริ่มเจรจา ว่าแกจะทำอาจารย์ 3
    แล้วแม่ก็จะยุ่งมากไม่ว่างจะมาแตะต้องงานใดๆในบ้าน
    หน้าที่นี้แม่เลยยกความดีความชอบให้คุณลูกทำหมดเลย
    ฮือออออ กุอยากจะเป็นหรอกน่ะ วัลลีลูกกตัญญูอะไรหน่ะ
    กลัววัลลีได้ไม่นาน กุจะกลายเปน วีนทั้งวันแน่ๆโลยยยยย
    ไม่เปนไรหนทางข้างหน้าอีกยาวไกล คงมีอะไรให้ระเบิดออกมาอีกเยอะแยะ 5555+
     
    ว้าย ทำไมมันยาวจังหว่าๆ กะว่าจะมาอัฟแค่ 4 บรรทัดบน
    แล้วที่ตามมาเค้าเรียกว่าอะไร พร่ามมากอีกตามเคยเลยกุ
     
    ทำไมเดือนมีนาทู้กที มันต้องมีอะไรทู้กทีน้า ไม่เข้าใจโลย
    ดีใจเหรอ (ก็ไม่) สงสารมากกกว่า(จริงๆจากใจ)
    ยังไง๊ ยังไงก็ยังคงร้องเพลง "บอกฉัน" อยู่วันยังค่ำนะ อีอ้วนนน
    ความรู้สึกที่มีให้ ยัง "เหมือนเดิม"
     
     
    December 30

    301250

     
    ห่างหายจากการอัฟเปซไปหลายชั่วอายุคน T_T
    มิทราบว่าเนตที่หอเป็นจั๋งได๋เข้าเปซไม่ได้เลย
    ไปเม้นให้ชาวบ้านเค้าก็ไม่ได้อีก  เซ็งเปกกกก
    เด๋วเน้ชาวบ้านชาวช่องเค้ามี Hi5 กันหมดและ
    แต่กุทำไม่เปน ขอเอ้าท์ไม่อินหนึ่งคนน่ะ
    อยากพร่ามเรื่องสอบมากกกก
    ว่าเทอมเน้กรูขี้เกียจสุดตรีนนนน
    จะว่าไม่อ่านก็ตอส์แหล้เกินไป อ่านนะแหละ แต่น้อยหว่ะ
    เทอมที่แล้วนอนพร้อมไก่ขันตอนเช้า
    เทอมนี้ละครจบปุ๊ปกุนอนตูดบานเลย ก๊ากกกกก
    (ทำหัวเราะไป) คะแนนออกแล้วจะ >>>>  T_T
    พอเดว่าเทอมที่แล้วเกรดออกค่อยข้างโอเค
    เทอมนี้กรูเลยกลายเป็นโปรสำหรับเพื่อนๆ(น้องๆ) ในเอก
    ไม่เข้าใจอะไรกริ๊งกร๊างกันหย่ายเลย ก๊ากกกกก
    หารู้ไม่ว่าโปรคนเน้ สอนเค้าไปทั่วแต่ทำข้อสอบมะได้
    ได้ยินมาหลายครั้งแล้วว่า คนสอนมันคะแนนออกมาไม่ดี (รู้สึกแย่ทันที)
    ครั้งหลังอย่ามาถามกุนะ  จะรูดซิปปากเงียบ เผื่อคะแนนมันจะดีขึ้นมา ....คิดได้
    ครั้งนี้สอบข้ามปีกันเลยทีเดียวแอบเซ็ง อดไปภูเก็ตโลยยยยยย
    พ่อบอกสงกรานต์ค่อยไป ภาวนาให้อย่าติดช่วงสอบตอนเรียนซัมเมอร์อีกเถิ้ด
    ไม่เช่นน้านชีวิตนศ.ของจิรัฐติกาล ก็วนเวียนอยู่แค่ บ้านพรุ-มอ.นี่ล่ะ ก๊ากก
    สอบเสร็จก็ถึงคิวเวียนหาหมอ หากันใหญ่เลย ชีวิตหนอชีวิต
    ช่วงเน้มีปัญหาสุขภาพมากมาย ที่หนักๆคือเรื่องอ้วนนี่ล่ะ (หนักเจงๆ)
    แต่ตอนนี้หลังจากปรึกษาหมอที่โรงบาล ควบคุมอาหารพร้อมทั้งออกกะลังกาย
     ออกไปและ3 kg. หุหุ ดีจายๆๆๆ พ่อแม่และที่บ้านดีใจกันหย่ายเลย
    อีก 2 ปีค่ะ ไม่นานเกินรอ เราจะได้นน.เหมือนชาวบ้านชาวช่องเค้าซักที
    ใจจริงอยากลดให้มันออกเร็วๆ แอบโดนหมอดุ "หนูค่ะกว่าหนูจะนน.ขนาดนี้หนูใช้เวลามากี่ปีค่ะ"
    ก๊ากกก ขอนับนิ้วก่อนน่ะค่ะหมอ เอ่อ คลอดมาปุ๊ปก็เท่านี้เลยค่ะ (ตกลงว่าลูกยักมาเกิดแล้วกุ)
    พ่อกับแม่พากันไปวิ่งที่สนามกีฬาทู้กวันตอนเย็น อิจฉา อยากไปวิ่งโด้ย ไม่อยากอยู่หอแล้ว55+
    พ่อบอกว่าแม่มันได้ผอมใหญ่กลับมาซัดข้าวเป็นโคมๆ ก๊ากกกก (เป็นโคมๆ....คิดได้) 
    อีกเรื่องคือเรื่องถุงน้ำ ถ้าไม่ผอมก็ไม่หาย ฉ้าน้านนนน กุต้องผอมโลดดดดดดด
     
     
    ปีนี้จะผ่านไปอีกและ เจอแต่เรื่องดีๆๆ ปีหน้าก็ขอให้เจอแต่เรื่องดีๆแบบเน้อีก
    เกิดมาครบ 20 ปีก็เจอแต่สิ่งดีๆมาตลอด แต่คนรอบข้างกุนี่ซิ น่าจะตรงกันข้าม ก๊ากกกก
    ปีใหม่นี้ขอให้ทุกคนเจอแต่สิ่งดีๆ ปราศจากโรคภัยไข้และเจ็บ มีแฟน(สมใจอยาก)กันนะเฟ้ย
    แอบเซ็งหมอดู บอกว่ากุจะinloveช่วงธันวาเน้  ขี้โม้เลยวันนี้วันที่ 30 และ ยังว่างป่าวอยู่เลยหมอ
    เอาตังค์คืนมาเลยหมอ ดูก็ไม่ตรงแหม่ มาพูดให้เราดีใจ  ก๊ากกก
    ถ้าดูว่าจะเลิกชอบคนที่ชอบอ่ะถึงจะตรง  เพราะว่าตอนนี้กุเลิกบ้ามันไปและ (จริงๆ)  :)
     
    วันนี้มาอัฟได้ยกความดีความชอบให้คอมและเนตที่ทำงานป๊ะป๊าแน๊ค๊า  (ของเค้าดีจริงๆ)
     
    ฟังเพลงเน้แล้วนึกถึงใครฟระ???????
     
     
     
     
    October 26

    หุหุ ^__^

     
    เกรดออกแล้วโว้ยยย
     
    หุหุ
     
    ยิ้มสวยๆให้ทีนึงน่ะ
     
    ^____^
     
     
    เกินเป้าที่ตั้งไว้ค่ะท่านผู้ชม555+
    นี่ถ้าเกิดไม่ได้ D+ มาตัวนึง กระฉูดแน่เลยกุ
    ก๊ากกกกก ขอมีฝามสุขแป๊ะนึงแน๊คร่ะ
    ความสามารถตะเองล้วนๆค้า...
    เกิดมาในชีวิตไม่เคยอ่านหนังสือขนาดเน้
    ออกมาแค่เน้ก็พอใจและ
    เหลือ  law อีกตัวยังไม่ออก
    แต่คงไม่ลดไม่เพิ่มไปกว่านี้เยอะแหละเนอะ
    เทอมหน้า โหดๆทั้งน้าน ยิ้มไม่ออกแบบเน้แน่นอนกุ
    เฮ้อออออ
     
    คุยโทรศัพท์กับตั๊กชวนกันว่าตุลาปีหน้า
    เราจะไปแอ่วเหนือกาน
    เก็บตังค์ค่ะๆๆๆ
    ความฝันของเราต้องทำให้ได้
    ใครจะร่วมทริปเน้บ้าง ยกมือขึ้น
    กินให้น้อยลง ฝากเงินให้มากขึ้น
    หุหุ....แล้วความฝันของเราก็คงไม่ไกลเกินเอื้อม
     
    เจอกันวันเปิดเทอมวุ้ยย +___+"
     
     
     
    October 19

    ทางที่เลือกเอง

     
     ร่ำเรียนฝ่าฟันเข้ามาไม่มีสัญญาสู้มาด้วยใจ
    อยากรู้สิ่งที่ฉันทำมันจะชักนำฉันเป้นเช่นไร
    อยากสรรค์สิ่งที่สวยงามสิ่งที่งดงามให้คงอยู่ไว้
    จะขอ ขอทำตามใจ ดีเลวเช่นใดหัวใจเลือกเอง


    ฉันเหนื่อยฉันท้อ
    แต่แนยังรอด้วยดวงใจที่มีหวัง
    แม้จะหนักฉันไม่เคยหวั่น
    ฉันรู้ว่ายังต้องสู้เขา
     

    คอยวันที่ฉันนั้นจะเป็นคนยิ่งใหญ่
    เราจะก้าวไปด้วยดวงใจกบความฝัน
    และจไมท้อเพราะว่าใจยังยึดมั่น
    หนทางของเนาเราขีดเอง

    ++++++++++++++++++

    นี่คือเพลงที่ฟังแล้วรู้สึกว่า
    เป็นเพลงที่กระตุ้นกำลังใจ
    ของเด็กมหา'ลัยอย่างเรา..เรา
    ทำให้เข้าใจและย้ำว่า
    เส้นทางที่เรายืนอยู่ ณ ตรงนี้
    ไม่มีใครมาขีดเขียนไว้ให้
    แต่มันคือเส้นทางที่เรากำหนดเอง

    ^__________^


    ชีวิต........เหมือนกระดาษ

    เราเป็นคนที่เลือก ที่จะขีดเส้นต่างๆในชีวิต

    มีดินสอกันคนละแท่ง

     

    เป็นการวาดที่ยากตรงที่

    ไม่มียางลบ

    เมื่อลากอะไรพลาด

    เราต้องเรียนรู้ที่จะต่อเติม

    เปลี่ยนภาพหรือเส้นที่ผิดพลาดนั้น

    ให้กลายเป็นภาพที่สวยงาม น่าดูให้ได้

     

    เพราะชีวิต เป็นภาพ ที่ไม่ใช่การคัดลายมือ

    ลบไม่ได้

    ภาพมีเสน่ห์ตรงที่ การรู้จัก

    เปลี่ยนแปลงความผิดพลาดให้กลายเป็น ภาพดีๆได้

    เนอะ

     

    เพราะงั้น....ในเมื่อมีดินสอกันคนละแท่ง

    เท่าๆกัน

    ไม่มียางลบ เหมือนๆกัน

    ทุกครั้งก่อนจรดปลายดินสอ

    ลากเส้นที่ไม่มีวันลบได้ (แต่ต่อเติมได้)

    ตั้งใจวาดกันหน่อย

     

                                               

     

    เปซหน้าเน้ แอบลอกของคนนู้นนิด คนนี้หน่อย

     หุหุ ขออนุญาตินะเคอะ พอเดว่าอ่านแล้วมันโดนอย่างจัง

           ไม่กี่วันเกรดออกและ จะออกมาเป็นยังไงก็ต้องยอมรับเนอะ

                  แอบเซ็งนิดหน่อย พรุ่งเน้ ท่านพ่อ ท่านแม่ จะไปภูเก็ต -พังงา ไปบ้านย่าและเยี่ยมญาติๆ

                     ทิ้งอีลูกคนเน้ให้เฝ้าบ้าน T_T (ตลอด) แม่กลัวว่าหมาและแมวที่บ้านจะอด กลัวไม่มีใครให้ข้าวมันกิน

             อีกอย่างเพิ่งได้หมามาใหม่อีกตัวชื่อเจ้าจอน(จัด) ชื่อก็บ่งบอกว่ามาจากไหน 5555+

       แล้วปลายเดือนพ่อแม่จะไปภูเก็ต(อีกแระ) ลูกเพื่อนแม่แต่งงานกับฝะหรั่งเมืองผู้เด เลยยืมพ่อเราให้เป็นพ่อเจ้าสาว

            เพราะว่าเวลาทำพิธีในโบสถ์ต้องมีพ่อเจ้าสาวส่งตัว พ่อเจ้าสาวตัวจริงเค้าตัวเตี้ย เขิลฝะหรั่งและเหตุผลพันแปด

                            เลยมายืมพ่อเราไปก่อนเพราะว่าพิมพ์ดี หุ่นเท่าๆฝะรั่ง ก๊ากกกก สีผมก็เกือบๆเหมือนอยู่นะพ่อ หุหุ

               แหม่ๆ มีลูกสาวกับเค้าอยู่คนเดียว ดั๊นได้ไปส่งตัวลูกสาวชาวบ้านเค้าก่อนอีก เสียดายเปิดเทอมซะก่อน

    อยากไปดูพิธีแต่งงานในโบสถ์ ขนแขนสะ-แตน-อัพ แน่นอน แถมพ่อคิดโปรแกรมไว้อีกว่าจะอยู่ต่อบ้านลุงติอีก 2-3 วัน

    เชอะ ไม่ไปก็ได้หรือว่าไปดีหว่า(ลังเลๆ)คิดถึงภูเก็ตจัง ไม่เจอกันเป็นปีและ  คิดๆดูเราไม่เคยห่างกันนานเลยเนอะตะเอง

    ก๊าก เว่อร์และอีอ้วนนน สงกรานต์ปีหน้าถ้าไม่ติดอยากปะแป้งหนุ่มที่นี่ (แร่ดมากกุ) จะแอบเกาะล้อรถพ่อไปด้วยเลย

    จริงๆแล้วอยากไปกินมากกว่านี่เอง อยากกินหอยชากตีน ห่อหมก หนมจีนภูเก็ต หมี่สะปำ แล้วอีกหลายอย่างเหลย

    แหม่ พูดแย้วน้ำยายไหย เยย  พร่ามมาซะยาว จบที่ของกินตาม(หุ่น)เลยกุ 5555+

     

    อีกนิ๊ดด ปิดเทอมเน้อยู่บ้านกระจายแทบไม่ได้ออกไปไหนเลย

    จะโทษใครดี อีตั๊กเลย ไม่ยอมกลับจากเมืองหลวง อีเจียก็เสือกไปค่ายย

    ไม่ครบองค์ อดเที่ยวววววพ้น.......เว็งเวย

    (อ่าพุมะชะและกุ 5555+)

    September 25

    ขอบ่นหน่อยเถิด -*-

     
    เซ็งงงงงง
     
    ผลการเลือกตั้งออกมาแล้ว
    ทีมเราแพ้ ขาดลอยเลย พลิกล็อคไม่มีใครคาดคิด
    สงสารแม่ ตังค์หายแว้บไปเลย  7-8 แสน T_T
    แต่สมเ_ชคนบ้านพรุ ที่ทีมอื่นเล่นสกปรกก็ยังเลือกเค้ามาเป็นนายกอีก
    ตอนคืนสุดท้ายก่อนเลือกตั้งทีมเราไม่ได้นอนกันเลย
    คนโทรมาฟ้องตลอดว่าทีมอื่นแจกตังค์ให้เวียนๆช่วยกันสอดส่องดูแลหน่อย
    โทรแจ้งตำรวจๆก็ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น บอกแค่ว่ากำลังคนไม่พอ
    แมร่ง ตกลงมันก็โดนตังค์อุดปากกันไปทั้งโรงพักแล้วนี่เอง
    มีการจ้างเด็กวัยรุ่นถอดป้ายหาเสียงของทีมเรา  โปสเตอร์ทีมเราฉูกฉีกทิ้งหมด
    แจกใบปลิวทำลายทีมอื่นโดยแอบอ้างว่าทีมเราเป็นคนทำ โอ๊ยทำคนมันเลวววขนาดนี้
    ไอพวกโง่ๆก็บ้ายอตามมัน ของดีๆทีมดีๆ ไม่เอา เสือกไปเลือกทีมที่ผู้นำเล่นการพนัน
    เค้ารู้กันทั้งนั้นว่ามันมีหนี้เป็น 10 ล้านมันหวังเข้าไปกอบโกย ปลดหนี้ให้ตัวเอง ก็ยังเลือกมัน เฮ้ออ..เครียด
    ทีมที่ได้คือทีมเบอร์ 1 หัวหน้าทีมมันเก่ง เข้ามวลชนเก่งมาก ชาวบ้านชอบไงคนพูดเพราะๆ ไม่เน้นวิชาการ
    แจกตังค์ พาเที่ยวกินเลี้ยงอย่างเดียว ทีมเรามัวแต่เน้นวิชาการ จะตั้งโรงพยาบาล ตั้งโรงพัก ห้องสมุดไอที รร.อนุบาล
    นโยบายทีมเราล้วนแต่วิชาการหมด ชาวบ้านเค้าก็ไม่สนใจ คิดว่าจับต้องไม่ค่อยได้ เฮ้อ!!!!
    เริ่มเหนื่อย แล้ว หัวหน้าทีมเป็นถึงหมอ จบด็อกเตอร์ ทำงานเป็น แต่แค่หมอเป็นคนพูดไม่เพราะ พูดไม่เก่งเหมือนเค้า
    ส่วนบริหารอ่ะแกเก่งมาก เพราะแกเคยบริหารโรงบาลมาหลายโรงบาลแล้ว แต่ให้เก่งแค่ไหนชาวบ้านก็ยังไม่เลือกเรา
    เพราะเค้ายังไม่เข้าใจระบบของเรา เค้าคิดแต่แค่ทีมไหนพาเค้าเที่ยวบ่อย แจกตังค์อยู่สม่ำเสมอ โว้ยทำไมคนบ้านเรามันถึงเป็นแบบนี้
    เอาเป็นว่า นโยบายของทีมเรา ลงไม่ถึงรากหญ้านี่เอง บ่นหน่อยเถิด ผู้นำ นักการเมืองพัฒนา แต่ประชาชนยังไม่พัฒนา
    พวกที่พัฒนาแล้วก็ต้องทน ในเมื่อพวกที่ยังไม่พัฒนามันยังเยอะและมากกว่า คนบ้านพรุเอาเชือกมาร้อยจมูกจูงได้แล้ว ><"
    เมื่อวานรู้ผล หน้าหงอยกันหมดเลย มันเป็นบรรยากาศที่ไม่น่ามองเลย สงสารน้า สงสารหมอ สงสารคนในพรรค
    สงสารแม่(แม่ทุ่มสุดตัวจริงๆ) สงสารพ่อ เก๊าต์กำเริบ เพราะช่วยเดินหาเสียงมาก เท้าเจ็บแทบเดินไม่ได้เลย สงสารยายด้วย
    สงสารหัวคะแนน แฟนพันธ์แท้ทีมเรา แม่ครัว ลูกจ้าง คนขับรถ ทุกๆคนที่อยู่ในทีมเรา
    2-3 เดือนที่ผ่านมา รักกันมาก เหนื่อยมาด้วยกัน หัวเราะ  ถกเถียง ช่วยชาวบ้านรับฟังปัญหามาด้วยกัน
    โค้งสุดท้ายของการเลือกตั้งไม่หลับไม่นอนเหมือนกัน ปูเสือสนามหน้าบ้าน  นั่งทำโปสเตอร์ด้วยกัน ช่วยกันเอาไปติด
    ทุกคนเท่าเทียมกัน ไม่มีใครหัวหน้าไม่มีใครลูกน้อง ทุกคนคือคนในทีม ขนาดหมอยังนั่งเย็บแม็คเองเลย
    เจ็บใจขนาดไหนเราทำมันมาเองกับมือ แต่กลับโดนฉีก โดนถอด เอาไปเผา เลวววระยำจริงๆอีพวกที่ทำแบบนี้
    ขอให้ผลกรรมที่มันทำกับเราสะท้อนกลับถึงมัน แล้วอีก 4 ปีที่เหลือ ไอพวกที่เลือกมันเข้าไปจะรู้เองว่าตัวเองอ่ะ เขางอกออกมาแล้ว
    หมดเรื่องเลือกตั้งแล้ว เข้าสู่เทศกาลสอบ จะเริ่มอ่านหนังสือแล้วนะ ^^"
     
     
    อ่านหนังสือเยอะๆๆ
    จะได้ทำข้อสอบได้
    เข้าไปนั่งในห้องสอบจะได้ยิ้มออก
    ^_____^
     
    get A ทุกๆคนเลยน่ะ
    เกียรตินิยมกำลังจะหล่นมาทับแล้ว
    เตรียมรับกันให้เดๆๆ
    ก๊ากกกกกก
    (ตื่นเถิดชาวไทย...อย่ามัวหลับใหล)
     
     
    September 18

    ไม่พ้น local (แน่เลยกุ)

     
     เพื่อนผมคนหนึ่งเคยบอกกับผมว่า
    การที่ความรักของคนสองคนไม่สมหวังนั้น
    อาจจะไม่ใช่เพราะเขาต่างคนต่างเดินสวนทางกัน
    หรือต่างคนต่างเดินไปคนละทิศละทางเท่านั้นหรอก
    บางครั้งการที่คนสองคนเดินไปด้วยกัน
    แต่คนหนึ่งเดินเร็วกว่าอีกคนหนึ่ง มันก็ทำให้เดินไม่ทันกัน
    และในที่สุดแล้ว คนที่ได้แต่เพียงเดินตามหลัง
    สักวันเขาคงเหนื่อยและก็ต้องตัดใจไปเอง
    และในกรณีของเพลงนี้ บางคนที่เดินนำไปข้างหน้า
    เขาอาจจะไม่ทันรู้ตัวด้วยซ้ำว่าคนที่เดินตามมาด้วย เขาได้ถอดใจไปแล้ว
                                                              บอย ตรัย: เพลงเหนื่อย
     
    วันอาทิตย์ 23 นี้ก็จะเลือกตั้งแล้ว หลังจากเหน็ดเหนื่อยกันมานาน
    กลับบ้านไปทำเป็นหมดทุกอย่างแล้ว งานในoffice ทั้งถ่ายเอกสาร โทรศัพท์ประสานงาน
    ทำหนังสือราชการต่างๆ รวมไปถึงงานในครัวเริ่มไปช่วยแม่ครัวทำกับข้าว ล้างแก้วล้างจาน -*-
    นี่ไงชีวิตเด็กรปศ.พ่อบอกทำไปเถอะ ทำให้เป็นหมดทุกอย่าง เรียนรู้ไปเรื่อยๆ
    (แหม...พูดซะเหมือนอยากให้กุลงเล่นการเมืองจริงๆนะแหละ) หุหุ
    โก้น้องรักมาบอกพี่เจๆ พ่อให้ 300 อ่ะ เวลาไปอัดเทปทีมอื่นปราศัย
    กุก็อ่าววแล้วไมอาทิตย์ที่แล้วที่พี่เจไปด้วยไม่ให้อ่ะ อีโก้รีบบอกให้ไปถามพ่อมันเอาเอง
    พอไปถามน้าเชียรแกก็บอกว่าอ๋อๆ พรรคเพิ่งมีนโยบายให้ตังค์พวกไปอัดเทป (แป่วส์กุอดเลย)
    ช่วงนี้ไม่กล้าขอตังค์แม่มากๆ แม่ลงตังค์ช่วยน้าแทบจะได้รถเก๋งป้ายแดงไปคันนึงแล้ว ><"
    แม่แอบบ่นนี่ถ้าเกิดน้าเชียรไม่ได้นายกน่ะ ตายเลยชั้นตังค์หายแว้บบบไปต่อหน้าต่อตาเลย หุหุ
    หัวหน้าทีมอื่นที่เปนเพื่อนกับแม่ เที่ยวมาพูดกับแม่ว่า ได้ข่าวว่าช่วยน้องชายไปเป็น 10 ล้านแล้วเหรอ
    แม่กุถึงกับก๊าก ซักล้านยังไม่มีเล้ย เอาอะไรไปพูดกันเป็น 10 ล้านเนี่ยะ ก๊ากกก รวยใหญ่แล้วแม่กุ (ทำท่าให้ลูกอดแล้ว) 
    ยังไงก็ขอให้ได้ทีมเราแล้วกัน เพี้ยงงงง ที่อุตส่าห์ออกทั้งแรงกาย แรงใจ แถมตังค์ที่ออกไป(อย่าให้มันหายไปเฉยๆเลย)
    เริ่มหัวรุนแรงแล้วกุ พ่อถามถ้าทีมเราไม่ได้จริงๆอ่ะ  กุรีบบอกเลย ก็แสดงว่าคนบ้านพรุมันโง่ไง
    มีสิทธิได้ออกเสียง ได้เลือกคนดีๆไปทำงาน ได้เห็นนโยบายที่เป็นประโยชน์ของตัวเองแล้ว ยังเสือกไปเลือกคนเลวๆอีก
    ก็ช่างหัวมันแล้ว เอาของดีๆมาเสนอให้แล้ว ยังไม่เอากันอีก ก็ใจมัน เราก็อยู่กันแบบนี้ไม่ได้เดือดร้อนอะไร
    ที่เสนอตัวเข้าไป แค่อยากให้บ้านเรามีอะไรๆพัฒนาขึ้นมาอีก หลายคนถามทำไมไม่อยู่ให้บาย ไปหาเรื่องใส่ตัวทำไมครอบครัวเรา
    พ่อกุรีบบอกเลย ถ้าคนคิดแบบนี้เยอะๆ สังคมไทยก็ยังอยู่แบบนี้แหละ ย่ำอยู่ที่เดิมหรือไม่ก็ถอยหลังอยู่แบบนี้แหละ
    ในเมื่อเราพร้อมทุกอย่างแล้ว ทำไมไม่ลงไปช่วยคนที่ยังขาด ถ้าคนดีคนเก่งมัวแต่คิดว่าอยู่ให้บายหวา ก็ไม่รู้จะพูดไงแล้ว
    ก๊ากก น่านไงเลือดรักบ้านเกิดของตระกูลกุนี่แรงจริงๆๆเลย (ได้ข่าวว่ากุเกลียดอย่างแรงกับนักการเมือง) 555+
    อาทิตย์นี้เป็นช่วงหาเสียงหนักมากก โค้งสุดท้ายแล้ว พ่อเริ่มลาพักร้อน(เพื่อรับส่งลูกสาวกลับบ้าน) กร๊ากกก
    พ่อบอกว่ายังไงก็เหลือไม่กี่วันแล้ว ช่วยกันให้เต็มที่ แม่ก็เริ่มจะลางานแล้วเหมือนกัน ส่วนเราไม่ต้องลา
    อาทิตย์นี้โชคดีไม่ค่อยมีเรียน ได้กลับนอนบ้านเกือบทั้งอาทิตย์ ถึงมีเรียนก็ค่อยให้พ่อมารับ มาส่งได้(พ่อลาพักร้อนแล้ว) หุหุ
    วันอาทิตย์บายเนียร์พี่บัณฑิตด้วย แต่บอกพ่อแล้วว่าจะกลับไปที่ศูนย์นับคะแนนด้วย ดึกยังไงก็จะอยู่รอผล
    อยากรู้ว่าคะแนนเปนไง ลุ้นกันตัวโก่งทังบ้านแล้วเนี่ยะ .....แต่เชื่อว่า ชนะ หวะ
     
     
    ไม่กี่วันจะสอบแล้ว เอาหนังสือกลับบ้านไปตรึม
    อ่านไม่ถึงหน้าก็วาง ภาระกิจมากมายจริงๆ หุหุ
    แหม ทำอ้างไปนั่นนน จริงๆแล้วขี้เกียจเองนี่แหละ 55555+ (ก็มันยังไม่ถึงเวลา)
    เฮ้อ.....ตอนนี้ทำไม่อ่าน พออ่านไม่ทันแล้วโทษใครไม่ได้นะเมิง  อีอ้วน ><"
     
     
     
    September 12

    เพื่อนของเราชื่อความเหงา

     
    ส่วนตัวแล้ว ผมคิดว่าเวลาใครก็ตามที่พูดออกมาว่า เหงา
    ไม่ว่าจะ "เหงาแฮะ" "เหงาจังโว้ย" หรือ "เหงาอะ"
    ร้อยละ 90 นั้นจะพูดเพราะต้องการอ้อนแทบทั้งนั้น
    แต่ความรู้สึกของคนที่ไม่มีใครหรือโดดเดี่ยว
    สังเกตได้ว่าเขาจะไม่ค่อยพูดคำนี้ออกมา
    คนที่ผ่านร้อน ผ่านฝนมามาก
    วิญญาณของเขาน่าจะแข็งแกร่งพอที่จะไม่เรียกร้อง
    และอยู่ร่วมกันกับความเหงาได้อย่างสบายๆ
    ราวกับเป็นเพื่อนสนิทกัน
     
    เมื่อใดที่หัวใจนั้นอ่อนล้า คือเวลาที่เรานั้นอ่อนไหว
    กอดตัวเองไม่มีใคร ไม่เห็นเป็นไรแค่นี้
    ไม่ว่าเราจะพบอะไร จะเจอกับวันที่ร้ายหรือดี
    ใจก็ยังคงพร้อมจะมีความเหงาเป็นเพื่อน....เคียงไป

    บนทางเดินที่เราเคยหกล้ม ทำให้ใครบางคนนั้นหล่นหาย
    ฝากรอยแผลไว้ข้างใจ ทิ้งให้เราจดจำ
    มีวันที่ลมหนาวพัดมา และก็มีวันที่ฝนพรำ
    วันเดือนปียังหมุนประจำ ฉันเหงาก็ยังต้องเดินต่อไป

    ไม่รู้ ไม่รู้ต้องเดินไปถึงเมื่อไหร่ เหงา... ทั้งที่ไม่รู้ว่าทำไม
    อาจเป็นเพราะโลกมันกว้างไป หัวใจก็เลยเหงา เหงา
    แต่ยังยิ้มและยังไม่เศร้า กอดความเหงาไว้กับใจ

    มีวันที่ลมหนาวพัดมา และก็มีวันที่ฝนพรำ
    วันเดือนปียังหมุนประจำ ฉันเหงาก็ยังต้องเดินต่อไป
    กอดความเหงาไว้กับใจ

    อาจเป็นเพราะโลกมันกว้างไป หัวใจก็เลยเหงา เหงา
    แต่ยังยิ้มและยังไม่เศร้า กอดความเหงาไว้กับใจ
    เสาร์-อาทิตย์นี้รปศ.ไปค่ายกันแต่กุไม่ไป><"
    พูดถึงแล้วอารมณ์ขึ้น จะหาความจริงอะไรจากรุ่นพี่ได้บ้างป่าวนิ 
    ถามไรไปตอบไม่ตรงกันสักครั้ง ตอนรับน้องเอกที่คณะแมร่งก็เฮงซวย
    ไหนบอกว่าไม่มีว๊ากๆ แล้วเรียกกุไปว๊ากอ่ะ มันเรียกว่าอะไร ปัญญาชน เหรอทำแบบนี้
    ตอนอยู่วลัยลักษณ์โดนมาหนักกว่านี้อีก ไม่คิดว่ามาอยู่วจก. ยังมีระบบนี้เหลืออยู่อีกไม่ชอบอย่างแรง ป่าเถื่อนที่สุด
    ไม่ใช่ว่าระบบว๊ากจะทำให้เพื่อนรักกัน พี่รักน้อง หรือน้องรักพี่ ก็ในเมื่อรู้อยู่ว่ามันคือการแสดง แล้วจะทำมันเพื่ออะไร
    แล้วเรื่องค่ายพี่ไม่บังคับน้องน่ะค่ะว่าต้องไป แต่ให้คะแนนlawเพิ่ม 10 คะแนนค่ะ
    ไอควาย ไม่บังคับเลยเนี่ยะ กุเข้าใจเมิงเลยว่าไม่บังคับกุ -*-
    ยิ่งทำแบบนี้กุยิ่งไม่อยากไป ตอนแรกไม่ไปแล้วเฉยๆ ตอนนี้ไม่ไปแล้วก็ไม่ชอบรุ่นพี่ด้วย
    ขอบ่นหน่อยเถิด ไม่ไหวแล้ว ไม่ได้ต้องการได้คะแนนเท่าคนอื่นเค้า
    แต่แค่อยากให้มองอีกแง่นึงว่า ที่มันทำแบบนี้อ่ะไม่ถูก เอาคะแนนมาล่อให้น้องไป
    ถ้าอยากให้เค้าไปก็ไปจากใจ อย่ามาทำแบบนี้ โปรดทบทวนตัวเองกันหน่อยเถิด ว่าทำไมน้องถึงไม่อยากไปกัน
    โครงการอ่ะ ชี้แจงน้องดีรึป่าว ถามไรไป กั๊กไว้หมด ไม่ยอมตอบ บอกกลัวน้องไม่สนุก หรือกลัวน้องไม่ไปว่ะ แสดดด
    บอกคนอื่นว่าเรียนรปศ. อายเค้าป่าวหว่ะ ที่เรียนรปศ. แต่ความคิดยังได้แค่นี้ ไม่ไหวจริงๆๆ
    ด่าเสร็จแล้ว....จบ
    ^_______^
     
    หุหุ วันเกิดปีเน้ ได้ข้อความแล้ววุ้ย ^^"
    ฝีมือของนุ้งไหมเธอ เพื่อนรักคนเน้เยี่ยมมากค่ะ
    เล่นไปบังคับให้ส่งมาให้ บอกว่าตอนเทคน้องก็เบี้ยวทีนึงแล้ว
    ครั้งนี้ห้ามเบี้ยว -*- มีการบังคับให้เมมเบอร์เราไว้ด้วยน่ะ 555+
    พี่ตุงบอกว่าไม่เปนไรพี่จำได้ว่า ตัวท้าย 3611 นี่แหละ
    กรี๊ดดดด จำสี่ตัวท้ายได้ แทบจะไปซื้อหวยเลยกันเลยทีเดียวกุ ฮา
    วั้นนั้นกลับมาจากกินซีฟู๊ด แล้วไปนมสดต่อ ข้อความเข้า กุยิ้มแก้มแทบปริ
    ตกลงก่อนเดินเข้าร้านอ่ะที่ไหมขอมือถือเราอ่ะ มันหยอดไปหาพี่ตุง  กุคิดว่ามันโทรหาแม่ ><"
    เพราะว่าพี่ตุงส่งข้อความมาหาไหมขอเบอร์เรา แล้วไอไหมก็เอามือถือกุหยอดไปเลย T_T
    กรี๊ดดดดด เพื่อนรัก เล่นกันอย่างนี้เลยเหรอ เพื่อนเมิงไม่เหลือดีแล้ว ยิ่งไม่มีอยู่ ก็ติดลบเลย 555+
    แต่ยังไง ก็ได้รับข้อความแล้ว สุขสันต์วันเกิดนะ มีความสุขมากๆล่ะ  กร๊ากกก สุขเลยกุ อ้อร้อจริง
    เล็กๆน้อยๆหว่ะ นานๆทีมีไรแบบเน้ให้ปลื้มที กร๊ากกกกกก ได้ข่าวว่าช่วงนี้มีรูปมือกีต้าร์ตรึมเลยกุ หุหุ
     

          Free Image Hosting at www.ImageShack.us       Free Image Hosting at www.ImageShack.us

    ( น้าน...แสดงมากกุ เอารูปแฟนชาวบ้านลงเปซตัวเอง อาจถูกถีบได้ในไม่ช้า ก๊ากกกกก)

    September 05

    050907 : 23.06

     
    ~HBD~
     
    for  me
    &
    p'boyd  kosiyabong
     
     
    เพื่อให้เข้ากับสถานกรณ์                    Free Image Hosting at www.ImageShack.us                          
    วันเกิดทีไร กุก็ร้องเพลงนี้ทุกที -*-
    แล้วปีนี้ก็ยังคงร้องอีกเช่นเคย
    "วันเกิดช้านนน ทำไมมันจึงไม่มีครายจำ"
     
    เพลง วันเกิด
    พี่โป้ โยคีเพลย์บอย
     
    คงมีเทียนให้ฉันได้ดับ วันนี้หนอใครจะคิดถึงเรา
    อย่างน้อยก็คงไม่ทำให้เราเหงาในวันว่างเปล่า

    ในวันที่มันดูคล้ายเพิ่งเกิด คือวันที่ตัวของฉันกำเนิด
    ไม่มีแม้ใครซักคนต้องผิดหวังช่างดูเหงาจัง ในวันที่มันไร้แม้เธอ
    วันนี้และความหมาย
    วันเกิดฉัน ทำไมมันจึงไม่มีใครจำ
    หรือฉันนั้นคนที่เคยได้ทำร้ายใครจนเขาตัดสินใจ
    ไม่ต้องการจะรับรู้ว่าวันนี้วันเกิดใคร
    วันเกิดฉัน ทำไมมันจึงไม่มีใครจำ
    ฉันเหงาเหลือเกินที่รู้ว่าทำให้ใครฉันไม่มีความหมายใด
    วันเกิดฉันแค่หนึ่งวันที่ถูกทิ้ง...ให้ผ่านไป 
     
    ปีเน้ครบ20 บรรลุแล้วกุ
    แต่ทำไมเรียนปี 1 อยู่เหลยว่ะ ><"
    แก่ขึ้นอีกปี ต้องจัดระเบียบชีวิตให้ตัวเองบ้างแล้ว
    ขยันเรียนให้มากขึ้น(มากๆ)
    เลิกทำตัวงี่เง่ากับพ่อแม่
    แล้วก็กินให้น้อยลง (อันนี้ยากสุดเลย)หุหุ
     
    PS. 1.ขอบคุณสำหรับทุกคำอวยพร ^^"
    ใครอวยพรอะไรมาก็ให้สะท้อนกลับนะเว้ย
    (อวยพรดีก็ดีไป อวยพรเบล่อมา ก็หายเบล่อไป)
    2.เปนปีแรกที่ไม่ได้ทำบุญกับที่บ้าน
     ทำบาปสะสมแทนละกัน หุหุ...เลวมากกก
    3.ขอบคุณพ่อกับแม่ที่เลี้ยงดูจนเติบใหญ่
    และอบรมสั่งสอนจนกุเปนคนแบบเน้
    4. ขอบคุณเพื่อนรักทั้งหลายที่เปนเพื่อนแสนดีขนาดนี้
    5.ขอบคุณพี่ตุงที่ทำให้ปีนี้เป็นปีที่ 5 ที่รอมาแบบนี้
    แล้วมันก็คงจะมีปี ที่ 6 7 ต่อๆไป  หุหุ
     
    August 29

    งานเข้าแล้วกุ T_T

     
    เริ่มเซ็งแมทแล้วเนี่ยะ ><"
    อาจารย์นี้ดูท่าไม่ค่อยบาย ไม่ยอมบอกคะแนนเด็กว่าได้เท่าไหร่
    เที่ยวจับเล่นอยู่ แกบอกว่าน่าจะรู้ตัวเองว่าควรดรอปหรือไม่ดรอป
    อ่าว แล้วกุจะรู้ป่าวว่าที่ทำไปอ่ะ ถูกหรือไม่ถูก ตรวจไม่เสร็จแล้วทำมาพูด
    อย่ามาแหลงหวาอาจารย์ .... เด๋วก็ซัดระเบิดให้กินซักลูกสองลูก -*-
    ใจจริงไม่อยากดรอปเลย และคาดว่าจะไม่ดรอป แต่ก็ไม่อยากได้ D
    เพราะว่ามันฉุดเกรดอย่างรุงแรง ถ้าหวังเฉลี่ย 3 กว่าๆอาจเหลือ 2 กว่าๆเลย
    ฮือ T_T งานเข้าอีกแล้วกุ หลังจากแร่ดสบายใจมาเกือบเดือน เซ็งเลยแสดดด
    เริ่มนอนไม่หลับ กระสับกระส่าย กินมากกว่าเดิมถึง 2 เท่า 5555+(ไม่เกี่ยวๆ)
    วิชาอื่นก็ใช่ว่าคะแนนจะออกมาได้เยอะ แต่มันก็อยู่ในเกณฑ์ธรรมดา เท่าๆชาวบ้านเค้า
    น้านไงหล่ะ ....ช่วงที่ผ่านมาแร่ดและร่าเริงไปหน่อย ตอนนี้ก็หายเปดไป นั่งหน้าเหียกอยู่
    เฮ้อ!!แต่ยังไงก็ลองสู้กันดูซักตั้ง เต็มที่แล้วไม่ได้ไม่เปนไร ดีกว่าไม่ได้พยายามอะไรเลย(เนอะ)
    จบเรื่องมีสาระไว้แค่นี้ ...ชีวิตกุมีสาระมากๆไม่ได้ เด๋วตัวเป็นผื่น ก๊ากกกก
     
    มาต่อเรื่องไร้สาระกันดีกว่า กร๊ากๆๆๆ
    เมื่อวันจันทร์ไปดูคอนเสิร์ตโปเตโต้มา แน่ใจเหรอว่าดูโปเตโต้ หุหุ
    ตอนรอเข้าแถวจะเข้าโรงยิม ได้ยินวงมหาลัยเล่นดังกระหึ่มเลย
    แหม่ แทบจะระเบิดตัวเองให้กระจายฟุ้งเข้าไปในงานโดยไม่ต้องต่อแถว
    แว้บแรกเข้าไปโฟกัสไปที่มือกีต้าร์โซโล่ทันที คือว่าพี่ตุงเท่ห์มากค่ะ
    คือว่าตอนพี่ท่านเป็นคอรัส กุก็กรี๊ดเอาคอแทบแตกกันเลยทีเดียว แร่ดจริงๆ
    ตีตั๋ว 150 เพื่อดูวงดนตรีมหาลัยเท่านั้น โปเตโต้มาเฉยๆ -*-
    ตอนเพลงยาพิษ โซโล่มันส์มาก พี่แจ็คบอกว่าขอเสียงให้กีต้าร์โซโล่หน่อย
    เราก็รีบหันมาบังคับให้ผองเพื่อน กรี๊ดๆๆเลยนะเมิง (น้าน..แสดง)
    แล้วก็เล่นเพลง "เผลอ" โอ๊ยๆๆยิ้มแก้มปริอ่ะกุ อีไหมหันมาด่า น้อยๆหน่อยอีอ้วน
    พอคอนเสิร์ตจบก็นั่งเล่นกันอยู่หน้าโรงยิม
    ปุ๋ยเอากล้องมาให้ดูว่ามีรูปพี่ตุงด้วย  ตกลงปุ๋ยไปบอกพี่ตุงว่าถ่ายรูปหน่อยจะเอาไปให้เจ
    พี่ตุงถึงกับบอกว่า "เอาแล้วหร่าว" แล้วก็ให้ถ่ายมา 1 รูป
    แกเริ่มเซ็งจังแล้วน่าว่ากับเรื่องถ่ายรูป แอบถ่ายจนไม่ต้องแอบแล้ว
    เมื่อก่อนตอนม.ปลายพี่ตุงอยากได้รูป ก็จะเข้ามาในm แกๆชั้นขอรูปชั้นบ้างสิ ฮา
    ไม่เห็นเป็นไรเนอะ พี่ตุงมีพี่ตาล ก็ไม่เปนไร กุไม่ถือ แบบนี้แหละดีแล้ว
    เห็นก็กรี๊ด ไม่เห็นก็กรี๊ด อ่าวตกลงมันกรี๊ดหมด><"
     
    PS. - 5 กันยาปีนี้ไม่ขออะไรมาก ขอแค่เรื่องเรียนเป็นไปอย่างที่ใจหวังก็พอแล้ว
            คำขอนี้มากไปรึป่าว อยู่ที่ตัวเราเองนี่หว่า ว่าคำขอนี้ ให้ตัวเองได้รึป่าวเนอะ
     
         -  ตะกี๊คุยกับอีภราดร ปกติไม่ใส่ปากและไม่เคยญาติดีกับมัน แต่มันก็เข้ามาทักและบอกว่า
            นึกถึงตอนที่จะซิ่ว กับตอนนี้ที่ได้เรียนในสิ่งที่ชอบ แล้วทำไมถึงไม่ตั้งใจเรียน
            โหย...อีเปด เกลียดๆเมิงก็หายไปแว้บนึงเลย พูดโดนหว่ะ....
            สะอึกเลยนึกถึงอารมณ์ตอนจะซิ่วปีที่แล้วทันทีเลย มันก็เซ็งแบบนี้แหละ ....เฮ้อออ!!!
          
     
    "เสียงข้างในจิตใจเชื่อและทำต่อไป ไม่ต้องกลัวอะไรไม่ต้องกลัวอะไร ทำดั่งใจเธอต้องการ
    แม้จะนานแค่ไหน สุดท้ายไม่ได้อะไร อย่างน้อยได้ทำดั่งใจทุกอย่างที่ใจเธอต้องการ"
                                          
      (ยังไงก็เชื่อตัวเองนะแหละ ดีที่สุดเนอะ อย่าลังเล ไปมากกว่านี้เลย)
     
     Free Image Hosting at www.ImageShack.us  Free Image Hosting at www.ImageShack.us  Free Image Hosting at www.ImageShack.us   
     
     Free Image Hosting at www.ImageShack.us   Free Image Hosting at www.ImageShack.us  Free Image Hosting at www.ImageShack.us
    August 22

    ก่อนลา

     
    เคยเป็นไหมครับ ที่อยู่ๆก็นึกถึงใครคนนึงขึ้นมา
    นึกถึงเรื่องราวเก่าๆ ความทรงจำที่เราเคยมีร่วมกับเขา
    คิดถึงเสียง คิดถึงวิธีการพูดคุย คิดถึงสิ่งที่เขาชอบ
     
    วันนี้ของเรากับเขา อาจจะเปลี่ยนไปจากเดิมมากมาย
    และเราก็ไม่ได้อยากจะแตะต้องปัจจุบันของเขา หรือจะไปขุดคุ้ยอดีตกาลให้ย้อนกลับมา
    ให้มันอาจต้องสั่นสะเทือนมาถึงปัจจุบันของเรา
     
    เพราะจริงๆแล้วในเวลาแบบนี้
    เราก็แค่คิดถึงเท่านั้นเอง
                         
                                                                      แค่อ่านแล้วชอบ ไม่มีความหมายนอกเหนือจากนี้เลย (จริงๆ)
     
    เมื่อวานไปอ่างเจอกับอีเอ็ม อีโตน อีกุ้ง  อีเอ็มนี่อย่างโสโครกเลย เหงื่อโชกเชียว
    เสือกวิ่งไล่กอดกุอีก เอาความโสโครกมาแบ่งให้คนอื่น กุไม่ให้กอดโว้ย สกปรก ก๊ากๆๆๆๆ
    เอ็มบอกว่าให้ไปประชุมเรื่องเลี้ยงน้องรร.ด้วย ปฏิเสธทันทีว่าไม่ว่าง
    เพราะว่าจะไปกินนมสดกัน(แค่บอกเฉยๆ) แล้วเราก็ไปนั่งกินกัน 4 สาว
    นั่งได้ไม่นานมีพวกเวนก็ตามกันมา (มาเพื่อตอด) แล้วก็กลับ -*-
    ซักพักไหมก็มีโทรศัพท์เข้ามา แล้วหันมาถามว่า ไปร้องเกะป่าวเมิง กุรีบถามทันที ใครว่ะ
    พอรู้ว่าเป็นอีพวกหนุ่มรถไถ รีบตอบตกลงทันที กร๊ากๆๆ สมศรีนี่แรงจริงๆๆ
    แล้วเราก็ซ้อนอีเอ็ม ไหมซ้อนน้องกุ้ง โตนที่รักน่าสงสารต้องทุกอีเจียและอีกิ๊ฟไป
    โคตรฮา ไอโตนมันนั่งติดเบาะอยู่ติ๊ดเดียว มันเลยให้ไอเจียนั่งให้เต็มแล้วมันก็ขับรถบนตักไอเจีย 555+
    มันบอกว่าเนี่ยะ มันขับเวสป้า (โปรดนึกสภาพ) อีโตนขับเวฟแต่เบาะสูงเหมือนเวสป้า แสดดคิดได้นะเมิง
    ตอนติดไฟแดงแยกปุณณกันต์เอ็มเจอพี่ในคณะมัน พี่เค้าถามว่าจะไปไหน เอ็มบอกว่าพาโหมเด็กไปเที่ยว ><"
    พี่เค้าถึงกับหันมามองหน้ากุทันที แล้วอีไหมก็มาจอดข้างๆแล้วถามว่า อ่าวเมิงไม่พาลูกเมิงมาด้วยเหรอ เออเอาเข้าไป
    แล้วเราก็หัวเราะฉาวกันไปตลอดทาง จนอีเอ็มหันมาบอกว่า เงียบๆบ้างตะ กุอายคน กร๊าก (อายทำไมว่ะ ก็แค่หัวเราะเสียงดัง)
    ร้องกันไป 2 ชั่วโมง จุกกันไป 7 คน เต็มห้อง หน้าที่กุเหมือนเดิมเลยคือ กดเพลง แล้วก็กดแคลเซิลเพลงเวลาผ่านท่อนฮุค
    ร้องไปอีโตนก็ทำเสียง "กรู้ๆ" ไปตลอด ซักพักอีพวกนั้นเริ่มก่อกวน ประสานเสียงกันกรู้ๆ แล้วก็เริ่มเซิ้ง อีเจียเอากับมันกัน ฮากันเลย
    ด้วยความเสือก เราก็กดเพลง ถ่านไฟเก่า โดยไม่ให้ใครรู้ อีพวกนี้พอเห็นชื่อเพลง ทำท่าอีพากันออกนอกห้องเลย (อีไหมนั่งหน้าเขียว)
    เพลงที่ฮาสุดคือเพลง ประจำแก๊งนี่แหละ "นางงามตู้กระจก" ร้องไปมองหน้าไอไหมไป ชัยคะณา 528 กุท่องเลขไว้ให้เมิงเลยอ่ะไหม
    แล้วค่าร้องเพลง อีพวกผู้ชายก็ไม่ยอมจ่ายกัน อีไหมทั้งด่าทั้งแช่ง ขอให้ติด E หาแฟนไม่ได้ ที่สำคัญ ขอให้....ไม่ขึ้น แล้วมันก็ทำเฉย
    ว่าแล้วทำไมโทรมาชวนพวกเรา ปกติเนี่ยะชอบทำรังเกียจ อีพวกเวนคิดหวังให้พวกเราเลี้ยงซิท่า อีไหมเอาเมิงทำ...แน่ ไม่ยอมจ่ายตังค์
     
    แล้ววันนี้ไปอ่างมาอีก เจออีเอ็มกับอีกุ้งอีก ถามว่าโตนไปไหนมันบอกว่าไปกับเหมีย เราก็เออเสือกจริงกุโทรไปจะดูคะแนนพีแพร์ให้
    เสือกไม่รับมัวแต่ไปกับเหมีย ช่างแมร่งมัน ค่อยดูเอาเองแล้วกันนะเมิง อีเจียพอเห็นอีเอ็มอีกุ้งมามีเพื่อนวิ่งรีบวิ่งตาม
    อีสองตัวนั้นก็วิ่งหนี ฮาจริงเพื่อนกุแล้วเรา ไหม เจีย ก็ไปนั่งกินข้าวที่ศรีตรังกัน ซักพักอีโตนก็มา กุก็ทันที"เมิงไปกับเหมียมาเหอะที่รัก"
    ไอโตนงง ไรเมิงหร่าวอ้วนกุนอนเพิ่งตื่นนิ ม่ายกุหมายถึงตอนเย็นโดะ  ไรเมิงตอนเย็นกุไปเรียนดรออิ้งมา ใครบอกเมิงว่ากุไปกับเหมียมา
    ได้ทีรีบบอกอีเอ็มกับอีกุ้งแลไอโตนก็เออ ว่าแล้วใส่มันไม่ค่อยแหลงกับกุ ก๊ากๆๆๆ อีพวกผู้ชายมันงอนกันด้วยเว้ยเห้ย ปัญญาอ่อนมาก
     เพื่อนไปเรียน หาว่าไปหาเหมียอีโตนเริ่มเครียด ว่าแล้วไมไอกุ้งไม่แหลงกับกุ กุเลยทำหลับต่อ พอมันออกข้างนอกกุเลยทำตื่น 
    อีเปด ทำตัวกันแรงกว่าผู้หญิงเหลย กุละฮา
    สังสอนอีโตนเรื่องบุหรี่กันแป๊ปนึง นั่งมองปากมัน เอ้..ปากมันแดงเว้ย มองปากโหมเรากันเอง อ่าว..ปากพวกกุดำกว่าปากเมิงอีกว่ะ แสด
    เปิดเป๋าตังค์ไอโตน ยังเก็บรูปเรากับมันไว้อยู่เลย มันรีบบอกกุคร้านเอาออก แหมๆ อยากเป็นเพื่อนสนิทกับกุก็บอกมาตะเมิง หุหุ
    แล้วอีโตนก็รีบกลับหอ ไปง้อผัวรักทั้งสองของมัน อีพวกเปดนี้ เมากันได้ทุกวัน ใจเรื่องไรเอามาเป็นประเด็นหาเรื่องแดกเหล้า - -"
    สมศรีรวมตัวกับอีพวกหนุ่มรถไถ ใครจะทนใครไม่ได้กันก่อน ต้องคอยดู แต่กุก็ทายคำตอบออกตั้งแต่ตอนนี้แล้ว 5555+
     
    คะแนนนออกแล้ว 2 วิชา
    พีเพร์ได้ 20.5 เต็ม 35 ><"
    รปศ. ได้ 27 เต็ม 30 
    (หายไปไหน 3 คะแนนฟ่ะ) 
     พรุ่งนี้ MATH ได้ฮากันแน่
    ใครจะอยู่ใครจะไป รู้กัน 5555+
     
    เปลี่ยนเพลงในเปซ เป็น"ก่อนลา"
    รู้สึกช่วงนี้ปลงๆไปแล้ว (จริงๆ)
    ก็ทกุอย่างมันอยู่ที่ใจเรานี่หว่า จะให้มันสุขมันก็สุขได้
    ถึงแม้บางเวลาก็ยังเก็บมาคิดบ้างก็ตาม ไม่ผิดอะไรที่จะคิดเนอะ
    ยิ่งไหมเล่า ก็ยิ่งรู้ว่า กุมันคนข้างล่างจริงๆหวะเมิง
    ตอนนี้บีบีเอเปิดเทอมและ เริ่มหวั่นๆ กลัวเจอแล้วทำตัวไม่ถูก
    วันจันทร์นี้แล้ว จะได้เห็นพี่ตุงเล่นดนตรีแล้วโว้ยยยย ^^
    (ได้ข่าวว่า...มันปลงแล้วนะนั่น) ก๊ากกกกกก 
     
     
    August 17

    เรา

     
    เพราะ เรา คือคำๆ เดียวแต่มีความหมาย ไม่ใช่เพียงหนึ่ง
     
     
    ฟังเพลงนี้แล้วนึกถึงพวกแกหว่ะ ^^"
    ทุกๆคำในเพลงนี้ความหมายมันเต็มเปี่ยมอยู่แล้ว
    ดีใจที่ช่วงนี้เจอกันบ่อยมาก แป๊ปๆก็ได้มาหัวเราะกันอีกแล้ว
    พรุ่งนี้บอกพ่อว่าจะเข้ามอ.ไปทำงาน สงสัยทำงานไม่ถึง 5 นาที
    ก็ออกแร่ดแน่นอนเลยกุ ไม่เปนไรสั่งอีกิ๊ฟไว้แล้วให้หาข้อมูลให้ (มีเพื่อนดีก็อย่างนี้แหละ)
    ได้ข่าวว่ามีนัดกับซิสเล่อร์  น้องซิสเล่อร์รออยู่ ก๊ากกกกกก
    ตอนนี้แต่ละคนต่างมีหน้าที่ต้องรับผิดชอบเพราะว่าปี 2 กันหมดแล้ว (เว้นเราไว้คนนึง)
    ช่วงก่อนหน้านี้ที่ผ่านมาถึงจะอยู่มอ.ด้วยกันแต่แทบไม่ได้เจอกันเลย
    อีตั๊กอยู่เมืองหลวงยังได้โทรคุยกันมากกว่าพวกอยู่มอ.อีก
    มีแต่เรากับไหมที่อยู่ด้วยกันตลอด กับเจียก็เจอบ้างถ้าเจียมาสนามบน
    อีกิ๊ฟ อีไซน์หายกบาลไปเลยเข้าใจว่าพวกเมิงเป็นชนกลุ่มน้อย
    ทั้งคณะมีอยู่แค่นั้น ทำงานเอาตาแตกแลทีนี้ หายเบล่อไปแพทย์(แผนไทย) ก๊ากก
    แต่พอสอบเสร็จตั๊กกลับมาก็ได้เป็นตัวเชื่อมให้เราได้เจอกันมากขึ้น(กว่าเดิม)
    เพื่อนแบบไหนไม่รู้ที่เค้าว่าดีที่สุด ต้องใช้ระยะเวลาแค่ไหนที่จะเรียกกันว่าเพื่อนแท้
    สำหรับเรากฏเกณฑ์ของใครจะเป็นไงเราไม่สน แค่เรามีเพื่อนแบบพวกแกก็พอแล้ว
    เพื่อนที่เวลาเพื่อนล้มก็ช่วยกันกระโดดทับ ไม่มีมาพูดปลอบโยน มีแต่เสียงหัวเราะใส่ 555+
    ถึงจะกัดกันแรงๆ ด่ากันเจ็บๆ ทับแล้วกระทืบจมลงไปในดิน แต่ไม่เคยที่จะละเลยใส่ความห่วงใยลงไป(บ้างเล็กน้อย)
    คนอื่นจะมีเพื่อนใหม่แล้วเรียกเราว่าเพื่อนเก่าก็ไม่เปนไร  แต่สำหรับเรา พวกแกคือ เพื่อน
    ไม่รู้จะบอกว่าไง แต่ดีใจ ที่เค้าให้เราได้มารู้จักกัน ไหม กิ๊ฟ ตั๊ก ไซน์ กี่ปีแล้วที่เรารู้จักกันมา
     16 ปีแล้วเหรอ จำได้ว่าอยู่ด้วยกันมาตั้งแต่อนุบาล 1 แต่ได้มาฮากันจริงๆก็ประถมปลายแล้ว
    ส่วนคุณพี่ยามถึงแม้พี่ท่านไม่ใช่ลูกชมพู-เทาเหมือนพวกเรา ถึงเพิ่งจะมารู้จักกันตอนมัธยม
    แต่คุณเธอก็เป็นเหมือนลูกชมพูเทากับเราด้วยเหมือนกันก๊ากๆ (มีคนแอบถามเจียนิเด็กทวีรัตน์ด้วยเหรอ)
    จะยังไงก็ช่าง เพื่อนของเรา เราว่ากันเองได้ ห้ามคนอื่นมาว่าเพื่อนเรา ไม่อนุญาติ เพื่อนกุ กุโคตรหวง ก๊ากกกก
     
    พร่ามมาตั้งเยอะ แค่จะบอกว่า
    อีกไม่กี่วันก็ 5 กันยา แล้วพากุไปเลี้ยงวันเกิดหน่อยจิ หุหุ
     
    เลวและเพื่อนแบบเน้ ก๊ากกกกก 
    ถึงกุจะเลวไปหน่อย แต่ก็รักพวกเมิงน่ะแสดดดดดด 5555+
     
     
     
     
    August 14

    ลังเล

      
    รักกันไม่รัก ใช่หรือไม่ใช่
    คงต้องเด็ดกลีบดอกไม้ที่ละใบ
    เพราะฉันมีสิ่งหนึ่ง ที่ไม่รู้จะถามใคร
    มันค้างวนเวียนในใจตลอดมา

    ชอบเธอจริงๆ แต่ไม่กล้า เป็นคนอย่างงี้ตลอดมา
    อยากจะมีแรงจูงใจเหลือเกิน ให้ฉันแน่ใจสักที


    ยังไม่รู้รักหรือเปล่า วันนี้ฉันเองก็ไม่แน่ใจ
    มันคือรักหรือเปล่า แค่รู้ว่าชอบมีเธอใกล้ๆ
    เธอคือคนนั้นหรือเปล่า ที่ฉันจะรักเป็นคนสุดท้าย
    ที่หัวใจฉันจะยอม ที่หัวใจฉันจะพร้อมรักตลอดไป
     
                                                กะลัง"ลังเล"อะไรอยู่รึป่าวว่ะกุ ก๊ากกก
     
    เมื่อวานไปกินอะโกรผับๆกับเพื่อนในห้องมา
    ก่อนไปงานเกษตรก็ไปซื้อคอนเสิร์ตโต๋กับไหมที่โลตัสก่อน
    รอตั๊กไปก็นั่งหาไรกินรองท้องกันก่อน (เน้นว่ารองท้อง)
    แล้วก็ไปนั่งแร่ดกันสนามบน ให้ไอไหมไปแซวผู้ชายเล่นๆ เสียดายนิบ่าวนาธานไม่อยู่ 55555+
    อีกอย่างคือพาอีตั๊กไปรู้จักสนามบน เด็กเมืองหลวงมันไม่รู้ว่าหนามบนอยู่ไหน ก๊ากๆ
    อีอ้นน่าสงสาร โดนอีไหมแร่ดใส่ซะ ขนาดวันเกิดมันก็ยังไม่เว้น (อ้นบอกกุทำใจตั้งนานแล้ว -*-)
    2 ทุ่มกว่าๆก็ไปกินกัน ขึ้นไปพวกผู้ชายยังไม่มา มันไม่หนุก ก็เลยพากันลงมาเดินที่งานข้างล่างก่อน ก๊ากก (สมศรีตัวจริง)
    พออีพวกผู้ชายมาได้ข่าวว่ามันไม่เข้าใกล้พวกเราเลย เราเดินหา มันรีบถอย><" เอ้...อีผู้หญิงพวกนี้มันเป็นยังไงของมันน้า
    แล้วอีไหมก็ฮา จนอีพวกผู้ชายส่ายหัว คือมันมีป้ายเลขที่ของโต๊ะ อีไหมดึงออกมาติดที่หน้าอก เป็นเบอร์ของมัน (ใครจะซื้อเมิงว่ะแสด)
    อาหารไม่อร่อยเลย แต่น้ำแคนตาลูปมะนาวอร่อยมาก ไม่รู้ใครสั่งกี่คน แต่พอเค้าเอามาเสิร์ฟกุเอาไว้หน้ากุหมดเลย 4 แก้วเปนของกุ
    อีกอย่างที่ชอบคือ เพลงเพราะมากกก อินดี้หมดเลยอ่ะ  แล้วกุร้องเป็นหมดทุกเพลงเลย แหกปากพักเด๋วแลทีนี้กับอีไหมสองคน
    จนอีจี๊มันส่ายหัว เพลงไหนเมิงร้องไม่ได้มั่งว่ะไออ้วน กุไม่อยากฟังเสียงเมิง แสด (กุให้อภัยเมิงหรอกน่ะ เห็นว่าเมิงทำผมหล่อ)
    แล้วเมื่อวานโตนไม่ค่อยสบาย แร่ดใส่มันได้ไม่มาก มันไม่มีอารมณ์ แต่อีไหมนี่ซิแร่ดใส่อีเอ็มจนมันมีอารมณ์เลย ก๊ากๆๆๆๆ
    กินกันก็ไม่ได้เยอะอะไร ทำไมตั้ง 1700 ว่ะ แต่เยี่ยมมากอ่ะ ทุกคนได้ตังค์ทอนคนละ 20
    ยกเว้นไอไหมมันได้ 10 บาท(รักเพื่อนเท่ากันน่ะห้องเรา)
    แล้วเราก็ลงมาเดินงานกัน 4 คน ตั๊กกลับบ้านไปก่อน เจียกับกิ๊ฟก็วื่งหนีไหมลงควนอก.กันไป
    ไหมเค้าไม่ได้วิ่งหนีแกเลยนะ แต่มันเบรคไม่อยู่จริงๆ เมิงก็รู้ว่าควนอก.ชันขนาดไหน (อย่ามา.....) 5555+
    เดินๆอีเจียหันมาจับแก้ม "อ้วนๆแกนิจมูกจมลงไปในแก้มแล้วน่ะ" น่านนนน ว่าแต่กุ แล้วเมิงล่ะ พี่ยามมม
    ออกจากมอ.ก็ 5 ทุ่มแล้ว กลับมานอนบ้านไหม(อีกแล้ว) เจอน้องเจินในm น้องเจินบอกว่าให้ย้ายทะเบียนบ้านมาอยู่กับพี่ไหมได้แล้ว
    แล้วก็นั่งดูคอนเสิร์ตโต๋กับไหมจนเกือบๆ ตี4 โต๋น่ารักมาก ดูไปก็คลั่งไป เหมือนว่าโต๋ร้องให้กุยังไงยังงั้นเลย (เว่อร์และๆ)
    ตอนนี้อยากให้ถึงคอนเสิร์ตเร็วๆแล้ว อยากดูพี่ตุงเล่นดนตรี  อ่าว....ตกลงกุซื้อบัตรโปเตโต้ไป 150 เพื่อจะดูพี่ตุงหรอกเรอะ - -"
    นึกๆแล้วตลกหว่ะ ใจใครเจอพี่ตุงที่ไหนต้องรีบมารายงาน  ตั้งแต่พี่ตุงไม่มีแฟน จนตอนนี้เค้าทำท่าอีแต่งงานกันแล้ว
    เพื่อนรักทั้งหลายก็ยังรายงานกันอยู่เหลย แล้วไหมชอบเอามือถือพี่ตุงโทรหาเรา ไอเราเห็นเบอร์โทรเข้ามาแล้วแทบจะกรี๊ดดดด
    ตกลงเป็นเสียงอีไหมดังมาแต่ไกล  กรี๊ดดกันทีนี้ เสียอารมณ์
    แล้วไหมก็ชอบเอาเบอร์เราโทรหาพี่ตุง พี่ตุงก็แทบจะเคลียร์สายไม่ทัน (กร๊ากๆ...ม่ายช่าย) แหลงๆแล้วบ้าผช.แล้วหร่าวกุ..พออ
    อีกไม่ถึงเดือนก็จะครบ 20 แล้ว อะไรว่ะ 20 แล้วเรียนปีหนึ่งอยู่เหลย นั่นไงกุมัวแต่หลงทางอยู่แถวน้าคร  กร๊ากกกกก
     
     
    การดำรงอยู่ของความทรงจำที่เรามีต่อคนคนนึง
    มีค่ามาก มากกว่าการมีตัวตนอยู่จริงๆของเค้าคนนั้นเสียอีก
     
    ชอบว่ะประโยคนี้ ความหมายในตัวมันดีมากก มากจนแอบยิ้ม ^ ^
    August 12

    วานแม่(หย่ายจัง) กร๊ากๆๆ

     
    วันนี้วันแม่(แห่งชาติ)
    ขอให้แม่มีความสุขม๊ากมาก 
    ปราศจากโรคภัยไข้เจ็บใดๆ
    ขอให้แม่เป็นแม่ที่ขี้บ่นและขี้ด่าแบบนี้ไปตลอด(จะดีเหรอ)
    ทำงานเยอะๆ ขยันๆๆ จะได้มีตังค์ให้ลูกผลาญ....อีลูกเลววว
    ถึงจะทะเลาะกับแม่ทุกลมหายใจ แต่เจก็รักแม่น่ะ  (รักนะและไม่เคยแสดงออก) ^ ^"
     
    วันนี้ตื่นตั้งแต่ตี 5 ไปทำบุญวันแม่กับพ่อ (อ่านไม่ผิดค่ะ)
    ต้องยกแม่ดีเด่นแห่งปีให้แม่กุเลย พี่แกนอนไม่ตื่น กร๊ากๆๆ
    สองคนพ่อลูกกลับมาจากทำบุญแล้วแม่เพิ่งตื่นมาเตรียมชุดให้พ่อ ><"
    พ่อต้องรีบไปถวายพระพรที่สะเดาต่อ (แอบนินทาแม่ตั้งแต่เช้าเลยอ่ะ กุกับพ่อ)
    เอ้...ได้ข่าวว่าวันนี้วันแม่น่ะ  กุเลวตั้งแต่เช้าอีกแล้ว 555+
    ตอนไปนั่งรอทำบุญก็ซื้อหมูปิ้งมานั่งกิน เคี้ยวแก้มตุ่ยกันเลยทีเดียว
    พ่อถามเช้าๆแบบนี้กินลงเหรอ หันไปพยักหน้า ไม่มีปัญหาค่ะพ่อเรื่องกินเวลาไหนกินได้หมด หุหุ
    วันนี้เป็นวันแม่ที่ไม่มีอะไรจะให้แม่ การ์ดซักใบยังไม่มีเลย  แม่แอบรอรึป่าวว่ะ  ไว้พร้อมวันพ่อเลยน่ะแม่(เก็บตังค์ก่อน)
    บ่นๆกับพ่อว่าอยากไปท้าเล พ่อเลยนัดกับลุงอ้วนไว้เรียบร้อยแล้วว่าอาทิตย์หน้าจะพาเด็กๆไปเล่นน้ำ
    บอกพ่อว่าเจอยากไปกิน ไม่ได้อยากเล่นน้ำ-*- พ่อกุแทบจะเหนี่ยวกุเลย อีแสดนี้กินตลอดเวลา กร๊ากกกก
    อาทิตย์นึงแล้วอยู่บ้านมา มีความสุขดี นอนตั้งแต่ 4 ทุ่ม ตื่นเอาเที่ยง แล้วก็มานั่งเป็นเลขานายกอยู่ ชงกาแฟเอาชับแล้ว
    ดีเหมือนกันไม่เหงาเหมือนตอนอยู่หอ  แต่ไม่ดีตรงที่ไม่ได้เจอเพื่อน
    แต่ช่วงงานวันวิทย์ก็ต้องเข้ามอ.ไปทำงานแหละ รัฐศาสตร์สั่งงานไว้ตั้ง 2 ชิ้น เซ็งเลย
    พูดเรื่องโปเตโต้กับโก้ พ่อรีบบอกโก้ อยากได้บัตรฝากพี่เจซื้อนะโก้ ช่วยมันทำคะแนนหน่อย (ทันกุทุกเรื่องอะพ่อ)
    พ่อบอกว่าเห็นทำคะแนนมาหลายปีแล้ว ยิ่งทำยิ่งติดลบมั๊ยว่ะลูกกุ  กรี๊ดดดดดพ่อพูดโดนใจ
    เข้าไปอ่านเปซไหมกับบัว  เอ้.....เพื่อนกุเป็นอะไรกันไปหมดแล้วน่ะ  งืดกันทั้งประเทศแล้ว
     
    คิดถึง ไหม บัว น้องๆผู้จัดการ คิดถึงสนามบน คิดถึงของกินที่ตลาดเกษตร เหอะๆ
    คิดถึงแก๊งสมศรี และเพื่อนๆในห้อง
    แล้วก็คิดถึงคนอ่านด้วย ^^"
     
    ที่สำคัญคิดถึงคนที่ฝันถึงเมื่อคืน ฝันว่าพี่ตุงมาเม้นเปซให้ด้วยน่ะกุ  ก๊ากๆๆๆ
    ความฝันก็คือความฝันวันยังค่ำ อะไรที่เป็นจริงเค้าไม่เรียกว่าความฝันหรอกเนอะ......ทำใจ
     
    August 06

    อ้วนมาแว้ว ^ ^

     
    สิ้นสุดกันที...ไม่ว่าชาตินี้ชาติไหน
    คือว่า
    กุสอบเสร็จแล้วโว้ยยยยยย
     
    เหนื่อยโคตรอะกุ
    ตอนสอบก็นอนพร้อมไก่ขันทุกคืน
    ฟังดูดีน่ะ แต่โทษทีค่ะมันตื่นบ่ายไปสอบเลยค่ะ 555+
    สอบเสร็จก็ออกแร่ดจนเหนื่อยยเลย
    เหนื่อยจริงๆอ่ะ ปั่นเรือเอาน่องจะทุเลยกุ
    ปั่นไปหัวเราะไป กลัวจะไปเล่นเรือบั๊มกับคนอื่นเค้า
    เรื่องของเรื่องปั่นกับไอไซน์แล้วปั่นไม่เป็นทั้งสองคน ก๊ากกกก
    แล้วเสือกแร่ดกันด้วยมอไซน์อีก ร้อนโคตรรรรร
    ไปกินติมไข่แข็ง ไปร้องเพลงต่ออีก 3 ชั่วโมงครึ่ง โอ้แม่เจ้า ร้องกันจนหิวเลย
    แล้วก็ไปกินหมูกระทะกับพวกในห้องต่อ กินๆไม่สนใจใคร พออิ่มก็ออกแร่ดใส่พวกผู้ชายทันที
    คือว่าเพื่อนกุมีแฟนเป็นแพทย์กันไปแล้ว  รักแท้แพ้หอสมุดคุณหญิงหลงนี่เอง
    ว่าแล้วทำไมมันขยันกันจัง อย่างนี้นี่เอง เพื่อนกุ แต่อีโตนมันยังไม่มีน่ะ (มันรักกุคนเดียว)
    จริงๆแล้วโตนบอกว่ารักแท้แพ้ห้องน้ำชายหรอกมัน 555+
    นั่งเม้าส์ๆพูดๆเสือกๆกันไปห้องเราไม่เปลี่ยนเลย อีเอ็มยังเผด็จการเหมือนเดิม
    บอกมันว่าอยากเห็นน้องอ้น มันบอกว่าขอน้องมันได้เจอสิ่งที่ดีๆหน่อยเถิด แสดกุไม่ดีตรงหนาย 555+
     
    ตอนนี้อยู่บ้านแล้ว ยุ่งตลอดเพราะว่าตอนนี้ช่วงหาเสียง
    ประชุมพรรคกันทั้งวันเลย หน้าที่กุคือ ชงกาแฟ ก๊ากๆๆๆ โคตรเหนื่อยอ่ะ ชงกาแฟ
    ขอลาพักร้อน ช่วยงานทางบ้านก่อนน่ะ กุรู้แล้วว่ากะจะเลือกเอก local อ่ะถูกแล้วก๊ากๆๆๆ
    เบื่อเมื่อไหร่จะกลับมอ.ไปให้เจอหน้ากันน่ะจ๊ะ
     
    คิดถึงน่ะ  (เมิงนะแหละ)  55555+
    แถมอีกเรื่องชาวคณะอก.ฝากชวนไปกิน ago ผับ(งานเกษตร)
    อีผี(ช่าย)บอกว่าเอาตังค์มาด้วยไม่มีครายเจ้าภาพเว้ยงานนี้ ก๊ากๆๆๆ
     
    July 28

    อ้วนมันเซง

     
     
     
     
     
    คราวที่แล้วเนตกุเจ๊งกะบ๊ง
    อ้วนมาอัพเปซให้กุ
    คราวนี้อ้วนเข้าเปซไม่ได้
    กุเลยมาตอบแทนบุญคุณ
    ก๊ากก
     
    ตอนนี้อีอ้วนเจกำลังฟังพรีแพร์อยู่
    พรุ่งนี้เมิงก้จะสอบใช่ปะอ้วน
    ตั้งใจนะเมิง
    สู้เค้า
    เอาเอมาโชว์กูซักตัวดิ๊
    เอ ที่กุไม่เคยได้สัมผัสน่ะ
    ก๊ากก
     
    (มีแต่บังเอ 55555)
     
     
     
    ปล. หยุดทับกูเรื่องพี่นิวได้แล้ว เด๋วกูบ้าซะก่อน
    หวังว่าสเปซมึงคงปลอดภัยสำหรับกู กูไม่กล้าพิมไรมากแล้วมึง
    ไม่อยากทำตัวน่าสงสาร มันน่ารำคาญกูว่า เนอะ 
    (เผื่อว่า)ถ้าพี่นิวมาอ่าน ไม่อยากให้พี่นิวอึดอัดรู้สึกผิดไร สงสาร
    (น่านน แสดงละกู)
     
     
    พอๆๆ
    รักมึงนะอ้วน
     
    พูดเล่น 5555
     
     
     
    July 20

    ยังไงก็รัก ^ ^"

    ยังไงก็รัก "รักเธอ" ได้ยินมั๊ย... (จ๊ะ)
     
    พี่ตุง
     
    ^____________^
     
     
    อารมณ์ดีนะกุ
    จะสอบแล้ว
    เที่ยวมานั่งยังไงก็รักอยู่เหลย ><"
    ได้ข่าวว่าโดด basic law (แล้วหร่าว)
    โดดมาเพื่อจะอัฟเปซก๊ากๆ
    (เปซหน้านี้สั้นโคตร)
    ได้ข่าวว่าพิมเต็มหน้าแล้ว แต่ลบออกเพราะว่า แร่ดเกิน ก๊ากๆ
     
    คิดถึงพี่ตุงโว้ย
    พี่ตาลจ๋า ขอยืมพี่ตุงซักวันต่ะ
    อยากเหนพี่ตุงคนเก่าตอนม.ปลาย ก๊ากๆ
     
    โว้ยๆๆใครหาโค๊ดเพลงยังไงก็รักเจอ
    ขอด่วนๆ หามาทั้งวันแล้วเนี่ยะ ...แต่ไม่เจอ
    วันนี้ได้กลับบ้านเร็ว...พ่อจะมารับแล้ว
    กลับบ้านเรา "กับข้าว" รออยู่ ก๊ากๆ
    ไปแล้วดีกว่า
    เฟี้ยวววว
     
     PS. สมศรีจะครบองค์แล้ว  อีตั๊ก กำลังจะกลับจากเมืองหลวงแล้ว ^ ^"
           ด-แอ- กอ = แดก  (ให้กระจายกันไปเลย)
          ขนาดอยู่มอ.ด้วยกันยังแทบไม่เจอหน้าใครเลย(เจอแต่ไหม)
          ตั๊กกลับลงมาจะได้รวมๆๆกันหน่อย  "คิดถึงสมศรี" แสดดดด
    July 14

    ฉันมีความสุข....(เหรอ)

    ~~ ฉันมีความสุข - Friday ~~

    ยังมีเสียงเพลงที่ทำให้ใจสดใส
    ดวงดาวมากมายที่ให้เราดูเต็มฟ้า ... ฉันมีความสุข
    มีลมพัดเย็น พอเป็นเพื่อนคลายเหงา
    มีวันของเราเพียงเราที่ผูกพัน ... ฉันมีความสุข
    มีฉันและเธอ ก็คงเพียงพอต่อใจ
    ให้เธอมาอยู่ใกล้ฉัน ให้ใจเราอยู่ใกล้กัน

    เมื่อไหร่ที่คิดที่ฝันถึงสิ่งใด ฝันนั้น(รู้ไหม)มีเธออยู่
    อยากบอกให้รู้ ว่าฉันนั้นสุขใจ
    เพราะเธอ(นั้น)มีความหมาย มีค่าให้ใจฉันรักเธอ

    ยังมีถ้อยคำให้จำ และยังซึ้งใจ
    ลืมความทุกข์ไป เมื่อใจอุ่นในความรัก ... ฉันมีความสุข
    ไม่เคยต้องการสิ่งใดมากไปกว่านี้
    ให้เธอมาอยู่ใกล้ฉัน ให้ใจเราอยู่ใกล้กัน

    เมื่อไหร่ที่คิดที่ฝัน ถึงสิ่งใด รู้ไหมมีเธออยู่
    จะอยู่ข้างฉัน ฉันก็สุขใจ
    เพราะเธอมีความหมาย มีค่าให้ใจฉันรักเธอ

     
     
    ทำไมฟังเพลงนี้ทีไร อารมณ์มันต้องผกผันกับชื่อเพลงตลอดว่ะ
    บอย ตรัย บอกไว้ว่านึกถึงตัวเองตอนแต่งเพลงนี้
    ว่าทำไมถึงแต่งเพลงนี้ออกมา และเขียนด้วยความรู้สึกที่นึกถึงความสุขจนชัดเจนอย่างนี้
    คิดว่าชีวิตช่วงนั้นคงจะ ถวิลหาความสุขอยู่มากๆเป็นแน่
    แล้วความสุขของเราหละมันอยู่ตรงไหน ..... ช่วยเข้ามาหน่อย หายหัวไปนานเลยเนี่ยะ ><"
    เรื่องบางเรื่อง ไม่ต้องรู้มันยังดีซะกว่า เนอะ เฮ้อ...... เซ็ง (อีกแล้ว)
     
    เมื่อวานรักบี้ ไม่ชนะ
    ไม่เหนเป็นไรเลย
    แข่งครั้งนี้ไม่เครียดเลย ได้ก็ดี ไม่ได้ก็ไม่เปนไร
    เพราะว่าพอแล้ว คิดว่าได้เข้าชิงก็พอแล้ว
    แล้วก็ไปกินนมสดกันต่อ อีกแล้วววว
    อาทิตย์ที่ผ่านมา นมสดกันบ่อยมากๆ กลับหอเร็วนี่ไม่ได้เลย
    เมื่อวานซืนไม่ได้ไปกิน เหมือนจะบ้า เลยซื้อนมเปรี้ยว 7-11 ล่างหอกินกับโบว์แทน
    นั่งเม้าส์ๆกันไป จนเที่ยงคืน ขึ้นห้อง นี่แหละหนอชีวิตคนอ้วนนน
    เย็นนี้รักบี้มีแข่งกับมาเลย์ แล้วก็แข่งพี่กับน้อง
    แล้วก็อาจจะไปเลี้ยงกันต่อ เหอๆๆ
    พรุ่งนี้ตอนเช้าก็ต้องไปฟัง ดร.อาจอง กิจกรรมบังคับของคณะ
    กลายเป็นว่าที่ตั้งเป้าจะนอนบ้านหลายคืน ล่มคร้าบ ล่มเลย
    ตะกี๊กลับบ้านไปแค่ชั่วโมงเดียวเอง เอาตังค์เสร็จให้พ่อมาส่งเลย เด๋วไม่มีใครมาส่ง 
    เพราะว่าตอนเที่ยงพ่อต้องไปประชุมที่กระบี่ พ่อชวนไปด้วย แต่ไปไม่ได้ ติดภาระกิจมากมาย
    พ่อกับแม่แล้วก็ยาย น้อยใจแล้ว ไม่ได้เจอเลย พูดกับแม่ไม่กี่คำก็กลับมอ.
    แค่กลับไปบอกว่า" เจอยากกด ATM บ้างอ่ะ คนอื่นเค้าได้กดกัน"
    แม่ก็บอกว่าพอดี ถ้าแม่ใส่ตังค์ให้ เราคงไม่กลับบ้านเลย แล้วนี่เบอะกลับบ้านมาเอาตังค์หรอก (เวน รู้สึกผิดมากก)
    บอกแม่ วันจันทร์ๆ กลับนอนบ้านแน่นอนๆ แล้วก็มีนัดกับพ่อไปเดิน สัปดาห์หนังสือด้วย ก่อนกลับบ้าน 
    พ่อว่าเอาหร่าว ตังค์กุหมดหร่าว 5555+
     
    ได้ข่าวว่า...จะสอบแล้ว
    เมื่อวานก็กระโดดเรียนอีก(แล้ว).....เซ็งงงง
    หนังสือหน่ะอ่าน อ่านจบแล้ว Bakery&I เท่านั้นน่ะที่จบ
    หนังสือเรียนไม่ได้หยิบฉวยขึ้นมาเลย ชีวิตบัดซบจริงๆ
    อ่านหนังสือของสุกี้แล้วชอบหว่ะ  เค้าคิดเป็น และมีอุดมการณ์ในการทำงานสูง
    อ่านแล้วทำให้เหนชีวิตที่เป็นชีวิตจริงๆ ชอบตอนที่สุกี้สอนลูกชายอ่ะ
    "ยูต้องเคารพผู้ใหญ่ ยูต้องไหว้น่ะ แต่ยูไม่ต้องนับถือ เขาต้องทำให้ยูนับถือเขา"
    สุกี้บอกว่าไม่เคยเชื่อถือระบบ "seniorityหรือระบบอาวุโส" ใช่ว่าคุณแก่กว่าแล้วคุณต้องถูกต้องเสมอไป...(จริง)
    แล้วมีอยู่หน้านึง เป็นรูปสุกี้กับบอยด์ ยืนถ่ายรูปใส่หมวกกันน๊อคด้วยกัน บอยด์ทำท่าเป็นอุนตร้าแมน อ่ะ  ก๊ากๆเลยเรา
     
    ช่วงนี้รู้สึกเซ็งๆตัวเองจัง......สับสนๆๆ หวั่นไหวๆ พิกลๆ
    เคว้งคว้าง ไม่มั่นคง อะไรนักหนาว่ะ
    ไม่นานคงหาย บ้า...ไปเองแหละ
     
    คิดถึง "พี่ตุงมากกกก"
    อยากคุยด้วย(ถึงแม้ใน m ก็ตาม)
    รู้สึกว่าใจตัวเองไม่ "มั่นคง" กับพี่ตุงแล้ว
    อยากคุย อยากรับรู้ความเป็นไปของพี่ตุง
    เพื่อให้ใจเรา กลับมา "มั่นคง" เหมือนเดิมมม 
      
    July 11

    ได้เข้าชิงแล้วโว้ยยย ^^"

    ไม่มีอะไรมากมาย
    แค่จะเข้ามาบอกว่า
    เมื่อวาน รักบี้ ชนะ เสดสาดด
    แล้วที่สำคัญ
    ได้ เข้าชิง ด้วยโว้ยยย
    อยากบอกว่าเมื่อวานเครียดมาก
    ไม่เคยดูอะไรแล้วเครียดขนาดนี้มาก่อน
    เครียดจนอยากให้ทุกๆอย่างรอบตัวหยุดให้หมด
    เครียดกว่าสอบเอนซ์อีกนะ(ขนาดนั้นเชียว)
    แล้วก็ชนะ เย้ๆๆๆๆ
    ตอนลงไปบูม มีแต่รอยยิ้ม
    เฮ้อ....มีความสุขหว่ะ
    (เหมือนแม่ที่กำลังภูมิใจในตัวลูก ก๊ากๆ)
    วันศุกร์นี้จะแข่งแพ้หรือชนะไม่สำคัญ
    ชนะใจคนดูก็พอแล้ว
    เป็นห่วงอ้น  แกอย่าเครียดนะเว้ย ....อ้น
     
    อัฟเปซถี่มากเลยกุ
    เนื่องจากว่างมาก
    อาทิตย์นี้นอนบ้านไหมหลายวันมาก
    บ้านตัวเองยังไม่ได้นอนเลย
    คิดถึงบ้านแล้วนะเนี่ยะ (มีคำๆนี้หลุดออกมาจากปากเราแล้ว)
    อาทิตย์นี้ตั้งใจนอนบ้านซัก2 คืนให้พ่อแม่ดีใจเล่น
    เอ้ จันทร์นี้ก็ 16 วันดีเดย์นี่หว่า ก๊ากๆ
    โดนขับไล่กลับนอนบ้านแน่นอน ก๊ากๆได้นอนบ้าน 3 คืนๆ
    เริ่มงานสัปดาห์หนังสือแล้วนี่หว่า ยังไม่ได้ไปเลย
    อยากได้หนังสือของสุกี้ Bakery&I  วันสองวันนี้จะสอยมาให้ได้เลย
     
    จะสอบแล้วไมไม่ยอมอ่านหนังสือ
    สมาธิหายไปไหนหมดว่ะ
    เริ่มเซ็งตัวเองแล้ว
    เหลวไหลมากอะกุเด๋วนี้
    เมื่อเช้าเลขก็ไม่เข้าเรียน มีเรียนตอน 9 โมงไง ไหมขับรถมาส่ง
    ถ้าจะเรียนจิงๆก็ทัน แต่ไม่อยากเรียน กลับหอเฉยเลย
    นึกแล้วสงสารพ่อแม่ ...ที่มีลูกแบบนี้ ช่วยไม่ได้โดดไปแล้วนี่หว่า
     
    ตอนแรกกะว่าจะเปลี่ยนเพลงเปน Dog ของA Cappella 7
    เมื่อวานผู้จัดการรักบี้แหกปากร้องกันลั่นเชียว
    จนพี่หงส์แฟนพี่กรดนั่งส่ายหัวเลยอ่ะ (ม่ายได้หมายความถึงพี่กับพี่กรดน้า)
    แล้วเราก็มีเพลงประจำทีมแล้ว ยิ่งท่อนฮุค ยิ่งฮา
    ไม่ผิดใช่มั๊ยที่เป็นอะไรที่คนเค้าไม่เปนกัน
    แค่แอบไปหลงรักแฟนชาวบ้านชั้นไม่ได้ทำผิดกฏหมาย
    แค่อธิษฐานให้เธอกับเขาเลืกกัน ชั้นทำผิดตรงไหน
    ได้ข่าวว่ากุเลวมาก ไปแช่งให้เค้าเลิกกัน ><"
    เอ้...แต่พอเค้ามีปัญหากัน
    ทำไมชอบไป เจ็บกับเค้าด้วยทุกที
    ไม่เข้าใจเมิงเลยนะอีอ้วน
    แต่เราก็ไปเจอโค๊ดเพลงคำตอบก่อน
    เพลง Dog ค่อยหามาลง
    ชอบมากเพลงคำตอบ อันนี้เวอร์ชั่นอาร์มแชร์
    อยากได้เวอร์ชั่นของรัดเกล้ามากกว่า แต่หาไม่ได้
    ไม่เปนไรเวอร์ชั่นนี้ก็เพราะดีไปอีกแบบ
    เนื้อเพลงไม่เกี่ยวกับชีวิตกุเลย ><"
    แต่อยากมีแบบนี้บ้างอ่ะ
    เพ้อ...บ้าไปคนเดียวอีกแล้ว
     
    แอบเป็นพระเอกเกาหลีอีกแล้วเรา (มุขพี่ตุงนะเนี่ยะ)
     
    "เซ็งจังกุ"
    (TT_TT) 
     
    July 09

    รักบี้ วจก. จงจาเริญญญญ

     
    ขอกิ๊ดๆๆๆ หน่อยนะ
    วันนี้อีกิ๊ฟมาที่สนามรักบี้แล้วมาบอกว่าพี่ตุงเดินขบวนพาเหรดด้วย
    ถือพานหรืออะไรซักอย่างนี่แหละ ขององค์การด้วยน่ะ
    ง่ะๆๆ เสียใจมากที่ไม่ได้ดู ว่าแล้วทำไมพี่ตุงใส่ชุดนักศึกษาวันนั้น
    ไม่อยากจะเชื่อ พี่ตุงเนี่ยะน่ะ เด๋วนี้ดังใหญ่แล้วน่ะ
     
    "เพราะว่าเธอสูงเกินจะใฝ่ และเธอคงไม่สนใจในคนอ้วนๆ"
     
    TT_TT
                 
     
    เมื่อวันศุกร์ที่แล้วรักบี้มีแข่ง วจก.แข่งกับวิทยา
    และวจก.ก็ชนะ  ชนะมา 3 ไทร์ เชียร์ไปเสียวไป กรี๊ดกร๊าดกันไป
    คือว่านั่งกันอยู่ที่โต๊ะกรรมการกลาง จริงๆแล้วมันต้องเป็นกลาง  แต่ได้ข่าวว่าพอวจก.ได้ลูก กรี๊ดกันหย่ายยยเลยน่ะ
    เชียร์อ้นคนเดียว  ทั้งสนามรู้จักแต่อ้นเลย ก๊ากๆๆๆๆๆ  มากไปแล้วๆ
    อีกวันเจอน้องๆในm เค้ารู้ว่าเราเป็นผู้จัดการต้องไปสนามทุกวัน น้องเค้าก็เข้ามาถาม
    พี่เจค่ะ รักบี้ชนะรึป่าวค่ะ......ชนะค่ะ^ ^"
    ชนะเท่าไหร่ค่ะ..... 3 ไทร์ค่ะ
    แล้ว 3 ไทร์เนี่ยะมันคืออะไรล่ะค่ะพี่เจ....เออ นั่นนะเซ้ กุเกิดอาการ งง  3 ไทร์คือไรว่ะ รีบไปถามบัวทันที ก๊ากๆ (ผู้จัดการทีมนะเนี่ยะ)
    แล้วคืนนั้น พี่โอนก็พาไปกินนมสด หม่ำๆๆกันหย่ายเลยน่ะ ของฟรีเนี่ยะ แล้วก็นอนบ้านไหม(อีกแล้ว)
     
    สิบโมงไหมไปส่งที่บ้าน เราก็หลับยาวววว ตื่นเอาบ่ายสองเพราะได้ยินเสียงพ่อตะโกนเรียก "ไออ้วนนนน" 
    ไออ้วนคนนี้ถึงกับสะดุ้งตื่นจากภวังทันที พ่อถามหลับอีกแล้วใช่มั๊ย  เราก็บอกว่า "ไหนอ่อ อ่านหนังสือหรอก" 5555+ หน้าด้านมาก
    พ่อก็เดินมาใกล้ๆ แล้วถามว่าไหนหนังสือ เราก็แหะๆ ไม่มี - -" แล้วก็บอกพ่อว่าไปส่งหน่อย พ่อนิแบบอึ้ง หาจะกลับแล้วเหรอ
    เราก็ "เจต้องกลับมอ. ไปอ่านหนังสือเนี่ยะ" พ่อถามแล้วกลับมาบ้านทำไม กลับมานอนเหรอ  เราก็ แหะๆ ตังค์หมด
    พ่อกุนี่ หันไปมองหน้าแม่ แล้วก็พูดตามกุว่า "ตังค์หมด" แล้วแม่ก็หัวเราะก๊ากๆ  ประมาณว่าอีลูกคนนี้
    แล้วแม่ก็บอกว่า เงินประจำอาทิตย์นี่เยอะน่ะ จะหักบ้างแล้ว ยิ่งเยอะหุ่นมันยิ่งเพิ่ม เรานิแบบ ไม่อาววววว
    แม่ก็ เงินเดือนจะเท่าพวกจบปริญญาตรีตอนทำงานแล้วน่ะ นี่เฉพาะค่ากินอย่างเดียวน่ะ เราก็เออออ อย่าพูดมากต่ะ เด๋วไม่ได้อ่านหนังสือ ก๊ากๆ(อีลูกทรพี)
    แล้วพ่อก็มาส่ง ครั้งนี้เราบอกพ่อว่าไปส่งทาง 108 ต่ะ เปลี่ยนทางบ้าง พ่อก็เออ มันอ้อมมั๊ยอ่อ เราก็เออนิ ไปทางอื่นบ้าง
    และแล้วอย่างที่เค้าบอกว่าตาซ้ายกระตุกจะเจอสิ่งดี  แล้วเราก็เจอ พี่ตุงพาพี่ตาลข้ามถนน ตากุนี่มองซะแทบติดกระจกรถอะ
    เหนมาแต่ไกลแล้วว่าคู่นี้เหมาะกันจัง ><" เหอๆ เปนไงหล่ะ หายบ้าไปเลยไออ้วน พ่อก็ถามว่าใคร เราก็ พี่ตุงกับแฟน T_T
    ขับๆมารถคันหน้ามันช้า พ่อก็บอกว่าข้างหน้ามันขับไงว่ะ ดูตะ เบนซ์ข้างหลังจ่อท้ายจะตายแล้ว เราก็เลยมองไปทางกระจก
    อ่าวๆ เบนซ์พี่ตุงนี่หว่า มีพี่ตาลนั่งเด่น(ด้วยเสื้อสีชมพู) มาเลย เราก็มองๆ พ่อก็ถามอีกว่าใคร เราก็ตอบด้วยคำตอบเดิม พี่ตุงกับแฟน T_T
    เอ้....ช่วงนี้ได้เจอพี่ตุงบ่อยอยู่น่ะ วันนั้นก็ไปชวนเค้ากินคอกเทลชีสอยู่  พี่ตุงมารับพี่ตาลที่หอ ทำไปได้ไงว่ะไออ้วน ปกติใจไม่กล้าขนาดนี้น่ะ
     
    เมื่อวานสอบเลข แงๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    กุจะบ้า ทำไม่ได้เลย ทำไม่ได้แล้วเสือกโดนหักคะแนนไป 5 อีกน่ะ
    ด้วยความเสือกค่ะ ฉีกกระดาษทดแผ่นหลังสุดออก (ซึ่งอาจารย์ไม่ให้เอาออก)
    พยายามสอดแม็กกลับที่เดิม ตกลงรูใหญ่ มันหลุด
    เราก็อุตส่าห์แกะราคาของปากกา ตรงเหนียวๆไปแปะ
    โอ๊ยยย...ทุรักทุเรมากๆชีวิตอีอ้วนตัวนี้
    สงสารอ้นมากๆ ทำได้ไม่เท่าไหร่ต้องรีบออกไปแข่งรีกบี้
    สมาธิคงไม่มีเลยมั๊งนั่น
    เราก็รีบทำข้อสอบตามไปสนามๆ
    แล้วก็เหนว่า วจก. แข่งกับ ทรัพย์ ซึ่งมันสถุนโคตร
    เกลียดมัน ไอทรัพย์สถุน
    วจก.นำ แล้วมันก็ตีเสมออ่ะ
    จบที่สกอร์เสมอกันค่ะ
    แต่ยังไงคะแนนรวมเราก็มากกว่ามันแหละ เชอะ
    แข่งเสร็จก็ไปกินนมสดอีกแล้ว ก๊ากๆๆๆ
    ครั้งนี้มีอ้นมาด้วย ชอบอ้นๆ น่ารักนิ ตล๊กตลก ไม่คิดว่าจะเปนคนแบบนี้
    ชอบที่อ้นคิดเป็น  ชอบหลายๆอย่างเลย อยู่ในสนามอ้นเท่ห์โคตรๆ
    แตไม่ชอบอย่างเดียว อ้นไม่ชอบเข้าเรียน ><"
    เด๋วก็เฟรชชี่ 3 ปีซ้อนหรอกแก พูดเรื่องอ้นมากๆ ไอไหมจับตบเด๋ว มันจองมานานแล้ว
    พรุ่งนี้มีแข่งกับเศรษฐศาสตร์ ดูซิว่าจะชนะรึป่าว
    ชนะสิเนอะ ต้องชนะๆๆๆ
    ไม่กี่วันก็จะสอบแล้ว
    สนามรักบี้ก็ไม่ต้องไปแล้ว
    ก็ต้องอ่านหนังสือได้แล้วที่จริง
    แปลกๆเหมือนกัน เปิดเทอมมาต้องไปสนามทุกวัน
    แล้วก็ไม่ต้องไปแล้ว เฮ้อ.... ว่างเลย (ไม่ว่างเว้ยต้องอ่านหนังสือ)
     
    PS. เปลี่ยนเพลงอีกแล้ว เป็นเพลง "ดื่ม" ฟังแล้วก๊ากๆหว่ะเพลงนี้
    นึกถึงความปัญญาอ่อนที่แก๊งสมศรีเคยทำไว้ตอนกินหมูกระทะตั้งแต่ ม.6
    เราดื่ม(น้ำเปล่า)แล้วก็ชนแก้ว แล้วก็ร้องเพลงนี้กัน แล้วก็ทำมึนๆเหมือนคนเมาด้วยน่ะ
     
    ความรู้สึกตอนแรกเป็นยังไง ตอนนี้ก็เหมือนเดิม
    คนรอบข้างเราก็ยังเหมือนเดิม ที่คอยถามและเล่าเรื่องของพี่ตุง
    ส่วนหนึ่งของชีวิตเราจริงๆนะผู้ชายคนนี้ (เฮ้อ......)